Στην παραγωγή λογισμικού συντελείται στις μέρες μας μια βουβή επανάσταση σε όλο το φάσμα του κύκλου ζωής του, σε σχέση με αυτό που γνωρίζαμε μέχρι πριν λίγα χρόνια.

Από τη σύλληψη της αρχικής ιδέας, την έρευνα αγοράς και ανταγωνισμού, μέχρι τη σχεδίαση, την υλοποίηση και, κυρίως, το «λανσάρισμα» στην αγορά και τη μετέπειτα υποστήριξη των χρηστών, έχουμε αλλαγές που η κάθε μία από μόνη της είναι ικανή να γεμίσει σελίδες, αν έπρεπε να περιγραφεί σε λεπτομέρεια. Ο λόγος είναι απλός: Το λογισμικό σήμερα, περισσότερο από ποτέ, απευθύνεται και στον απλό καταναλωτή, άρα και η παραγωγή του οφείλει να ακολουθήσει τους αντίστοιχους κανόνες και πρακτικές που ακολουθούν άλλα καταναλωτικά προϊόντα και υπηρεσίες.

Software Consumerisation
Εξετάζοντας το πλαίσιο μέσα από το οποίο φτάσαμε εδώ, βλέπουμε πως σε ένα τεχνο-οικονομικό περιβάλλον, που όλο και περισσότερο οδηγείται από τη ζήτηση και όχι την προσφορά, δυο παγκόσμιες τάσεις επιταχύνουν τη διείσδυση και υιοθέτηση εφαρμογών λογισμικού στην καθημερινότητά μας. Η πρώτη τάση είναι το λεγόμενο «Consumerisation of IT», το γεγονός, δηλαδή, πως η τεχνολογία Πληροφορικής έχει γίνει πλέον ένα «καταναλωτικό» προϊόν (βλ. smartphones, mobile apps, social networks κ.λπ.) που έχει διεισδύσει στον προσωπικό μας χρόνο και έχει αγγίξει δισεκατομμύρια ανθρώπων.

Η δεύτερη τάση που επίσης δρα καταλυτικά προς την ίδια κατεύθυνση είναι αναμφίβολα η σαφής στροφή προς το mobile computing, σαν αποτέλεσμα της ευρείας διείσδυσης της κινητής τηλεφωνίας και του ισχυρού, πλέον, mobile Internet. Οι δυο αυτές τάσεις, σε συνδυασμό με την τεκτονική αλλαγή που έχει φέρει το cloud computing τόσο σε τεχνολογικό όσο και σε επιχειρηματικό επίπεδο (το λογισμικό πλέον παρέχεται και σαν συνδρομητική υπηρεσία/SaaS), προδιαγράφουν σε μεγάλο βαθμό αυτό που αναφέρθηκε εισαγωγικά σαν βουβή επανάσταση στην παραγωγή λογισμικού.

Νέες πρακτικές / Νέοι ρόλοι
Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, η μέχρι σήμερα εμπειρία -ιδιαίτερα στη χώρα μας- στον χώρο της Πληροφορικής και ειδικότερα σε αυτόν της παραγωγής λογισμικού μάς οδηγεί γρήγορα στο να συνειδητοποιήσουμε πως οι πρακτικές που ακολουθούσαμε δεν συνάδουν με τις παραπάνω τάσεις και εξελίξεις.Το σύνηθες πρωταρχικό δίλημμα για την επιλογή τεχνολογίας ίσως και να μην είναι το πιο κρίσιμο για την επιτυχία ενός νέου προϊόντος ή υπηρεσίας λογισμικού, ειδικά όταν η τεχνολογία είναι πλέον πολύ ευκολότερα προσβάσιμη και προσιτή.

Η έμφαση αρχίζει να πηγαίνει -κατ’ ελάχιστο ισοβαρώς- στο συνολικό σχεδιασμό, στην επαφή με το χρήστη, τη συνολική εμπειρία χρήσης του προϊόντος ή/και της υπηρεσίας λογισμικού, τόσο πριν την προμήθεια (αγορά) όσο και μετά στο στάδιο της υποστήριξης/επαφής με τον χρήστη/πελάτη. Επίσης, το λογισμικό είναι διαθέσιμο και πωλείται, πλέον, μέσα από κανάλια που θυμίζουν πολύ περισσότερο καταναλωτικά αγαθά, παρά παραδοσιακά τεχνολογικά» κανάλια. Αρα κι εδώ οι πρακτικές είναι νέες για το χώρο της τεχνολογίας.

Τέλος, ο τρόπος υποστήριξης/σχέσης του παραγωγού του λογισμικού με τους πελάτες του ή τη δυνητική αγορά του είναι πολύ πιο δυναμικός, μέσα από νέα μέσα, όπως κοινωνικά δίκτυα. Σαν αποτέλεσμα όλων αυτών, νέοι ρόλοι στην αλυσίδα παραγωγής έχουν αρχίσει διεθνώς να γίνονται πλέον συνήθεις. Τίτλοι όπως User Experience Designer, Mobile interface designer, Information Architect, Social Media Expert, Blog Author και SEO/SEM Expert εμφανίζονται πλέον σε αγγελίες εταιρειών τεχνολογίας και μάλιστα μερικές από αυτές με αρκετά υψηλές αμοιβές.

Δείγμα του ιδίου φαινομένου είναι πως συχνά μια νέα ομάδα που ξεκινάει μια νεοφυή επιχείρηση (startup) δεν αποτελείται πλέον μόνο από ανθρώπους με τεχνικό υπόβαθρο και σπουδές, αλλά και απόφοιτους ανθρωπιστικών σπουδών. Δώστε βάρος λοιπόν σε όλο τον κύκλο ζωής των προϊόντων ή/και των υπηρεσιών λογισμικού. Τολμήστε να προσλάβετε ψυχολόγους* και να τους εντάξετε στον πυρήνα της παραγωγής λογισμικού!                                        

* η συγκεκριμένη ειδικότητα αναφέρεται ενδεικτικά!