Με την πρώτη ματιά, το διάγραμμα του περίπλοκου δικτύου των γονιδίων που ελέγχουν τον μεταβολισμό των κυττάρων μοιάζει απελπιστικά σύμπλοκο και οι προσπάθειες έλεγχου ενός τέτοιου συστήματος φαίνονται μάταιες.

Ωστόσο ο Ζαν-Ζακ Σλοτίν, ένας ερευνητής του MIT, πρότεινε ένα υπολογιστικό μοντέλο που είναι σε θέση να αναλύσει κάθε τύπο σύμπλοκου δικτύου -βιολογικού, κοινωνικού, ηλεκτρονικού- και να αποκαλύψει τα «κρίσιμα σημεία» που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ώστε να ελέγξουν το σύνολο του συστήματος.

Ο Σλοτίν και οι συνεργάτες τους εφάρμοσαν το μοντέλο σε δεκάδες πραγματικά δίκτυα: δίκτυα κινητών τηλέφωνων, social networks, δίκτυα που ελέγχουν την συμπεριφορά των γονιδίων, νευρωνικά δίκτυα. Σε κάθε περίπτωση, υπολόγισαν το ποσοστό που απαιτείται ώστε να υπάρξει έλεγχος ολοκλήρου του συστήματος. Σε διεσπαρμένα δίκτυα όπως τα κοινωνικά,  αυτό ήταν γύρω στο 80% και σε πυκνά, όπως τα νευρωνικά, γύρω στο 10%.

Ξέρουμε πως η Θεωρία του Ελέγχου – η έρευνα για τον τρόπο «κυριαρχίας» της συμπεριφοράς των δυναμικών συστημάτων – έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των αεροπλάνων, των ρομπότ, των αυτοκίνητων κ.α. Οι αρχές της επιτρέπουν στους μηχανικούς τον σχεδιασμό επαναληπτικών διαδικασιών (βρόγχων) ελέγχου της εισόδου και της εξόδου ενός συστήματος και προσαρμόζονται ανάλογα.

Παρόλο που η θεωρία χρησιμοποιείται ήδη στη μηχανική, η χρήση της δεν έχει επεκταθεί έως τώρα σε σύμπλοκα, αυτό-συναθροιζόμενα δίκτυα όπως στα κύτταρα ή στο Ιντερνέτ.

Οι ερευνητές ξεκίνησαν με την εισαγωγή ενός νέου υπολογιστικού αλγόριθμου που καθορίζει πόσοι σύνδεσμοι (κόμβοι) ενός συγκεκριμένου δίκτυου πρέπει να ελεγχθούν ώστε να κερδίσει κανείς τον έλεγχο ολόκληρου τους συστήματος.

Η εξέλιξη μοιάζει εντυπωσιακή και η πιθανή εφαρμογή της σε διακριτούς τομείς, από τη βιολογία ως τα κοινωνικά δίκτυα, συναρπαστική. Οπως, φυσικά, και η εφαρμογή της σε καινοτόμους επιχειρηματικούς τομείς. Οπως είναι φυσικό, ο έλεγχος του σύμπλοκου δικτύου μιας επιχείρησης επιτρέπει και την πιο εύρυθμη λειτουργία της.

Μπορεί γύρω μας ο πλανήτης να επαναπροσδιορίζεται κοινωνικό οικονομικά, ωστόσο η επιστήμη εξακολουθεί το έργο της: να ανακαλύπτει και να ανοίγει νέα πεδία.