Kάθε Διευθυντής Πληροφορικής χρειάζεται να έχει μια καλή σχέση με τον vendor. Στην ιδανική περίπτωση, αυτή η σχέση βασίζεται στην εμπιστοσύνη και εξαρτάται από το αποτέλεσμα.

 Ωστόσο, υπάρχουν μερικές τακτικές πώλησης που ακολουθούν οι vendors, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε ρήξη αυτής της σχέσης. Κλασικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση όπου κάποιος vendor επιχειρεί να πουλήσει μια λύση, αγνοώντας τις πραγματικές ανάγκες του πελάτη. Αυτό ενοχλεί αρκετούς CIOs και δυσκολεύει σημαντικό το κλείσιμο μιας συμφωνίας. Το ίδιο ενοχλητική είναι η προσπάθεια ενός vendor να πείσει το CIO για το επείγον μιας λύσης, ειδικά όταν πρόκειται για κρίσιμες επιχειρηματικές αποφάσεις που χρειάζονται χρόνο.

Κάποιοι vendors συνεχίζουν να ακολουθούν μια τακτική, όπου επικεντρώνονται αποκλειστικά στο προϊόν που παρέχουν, παραμελώντας την επικοινωνία με τον πελάτη. Αν και το αυτονόητο είναι να πάει o vendor στον πελάτη και να βρουν μαζί μια δημιουργική λύση, αυτό δεν ακολουθείται πάντα. Μια ακόμα τακτική πώλησης που μπορεί να ενοχλήσει τους CIOs είναι όταν ο vendor επιχειρεί να εκμεταλλευτεί μια κατάσταση, ώστε να πιέσει για την αναγκαιότητα μιας λύσης και να επιβάλλει τους δικούς του όρους. Τέλος, μια τακτική που σίγουρα ενοχλεί τους Διευθυντές Πληροφορικής είναι όταν οι vendors δεν τηρούν τις αρχικές συμφωνίες, εφευρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες.

Αναμφίβολα, η σχέση vendor-CIO είναι ιδιαίτερα σημαντική για την επιτυχημένη ολοκλήρωση ενός έργου. Για να μην διαρραγεί, ο vendor χρειάζεται να βλέπει τον CIO ως συνεργάτη και όχι ως πελάτη. Επιπλέον, ανεξάρτητα με τη σχέση που έχει κτιστεί, ο CIO θέλει να νιώθει ότι έχει την ελευθερία επιλογής άλλου vendor, ανά πάσα στιγμή. Αυτή η ελευθερία επιλογής βοηθά στο χτίσιμο μιας καλύτερης σχέσης, μιας σχέσης εμπιστοσύνης και αλληλοκατανόησης.