Αμέτρητα άρθρα δημοσιεύονται, μελέτες εκπονούνται και ακόμα περισσότερες διαλέξεις λαμβάνουν χώρα πάνω στο θέμα της επιχειρησιακής στρατηγικής. Οι εταιρείες ξοδεύουν μέρες ολόκληρες ακόμα και σε εκτός έδρας τοποθεσίες, για brainstorming και χάραξη στρατηγικών σχεδίων που καταλήγουν σε πενήντα λέξεων «mission statements», καθώς σκέφτονται πώς οι υψηλές φιλοδοξίες τους για κάποιο κλάδο βασικών αγαθών θα στιγματίσουν τις επόμενες γενιές και θα δημιουργήσουν επανάσταση στο παγκόσμιο επιχειρηματικό τοπίο

Ωστόσο, όταν όλοι πια έχουν επιστρέψει από τις συσκέψεις στρατηγικής, με θαυμάσιες ιδέες στα χέρια, τίποτα δεν αλλάζει και ακόμα περισσότερο τίποτα δεν συμβαίνει στην πράξη.

Οποιος δεν αναγνωρίζει κάτι από τα παρακάτω, ας σηκώσει το χέρι: πολύωρες συσκέψεις, πολλές ιδέες που πέφτουν στο τραπέζι, απόψεις που ανταλλάσσονται σε ήπιο ή εντονότερο ύφος, «να κάνουμε αυτό» και «μήπως να κάνουμε το άλλο»; Πού καταλήγουν αυτές οι συσκέψεις; Παρά τις κάποιες φορές πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις και ιδέες που συζητούνται, συνήθως οι συμμετέχοντες βγαίνουν από την αίθουσα χωρίς να ξέρουν ποιος είναι ο τελικός στόχος ή ποια συγκεκριμένα και στέρεα βήματα θα πρέπει να προκύψουν ως αποτέλεσμα της εκάστοτε σύσκεψης.

Παρομοίως, όταν μιλάμε για υψηλού επιπέδου στρατηγικές επιδιώξεις, αν δεν αφιερώσουμε χρόνο για να καθορίσουμε ποιες ενέργειες θα κάνουν πράξη αυτούς τους στόχους, η στρατηγική θα παραμείνει στα λόγια, χωρίς κανένα επιχειρηματικό αποτέλεσμα.

Το ΙΤ πέφτει συχνά στο ίδιο τέλμα. Μιλάμε για τη στρατηγική, για την ανάγκη ο CIO να συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο, ενώ συζητάμε ατέλειωτα για τις λεπτομέρειες ανάμεσα στις σχέσεις αναφοράς των στελεχών.

Και παρόλο που όλα αυτά είναι θέματα άξια προσοχής, στα περισσότερα τμήματα ΙΤ, το προσωπικό «τρέχει» σε συνεχή κατάσταση πανικού, αφήνοντας τις συγκυρίες και την πιο πιεστική «καταστροφή» να αποφασίσουν κάθε φορά την επόμενη κίνησή του, αντί για οτιδήποτε έστω και αμυδρά στρατηγικό. Εκτός από μία συνεχή κατάσταση πυρετώδους δράσης, ο ρυθμός προόδου που πραγματικά σημειώνεται είναι χαμηλός.

Προφανώς, υπάρχει μία απόσταση ανάμεσα στα «ανώτερα» και φιλόδοξα οράματα και τη «βρόμικη» δουλειά της εκτέλεσης του όποιου οράματος.

Ποια είναι η «κόλλα» ανάμεσα στη στρατηγική και την πραγματική δουλειά για την υλοποίησή της; Η Apple έχει στα περισσότερα προϊόντα της ένα ταμπελάκι που λέει «Designed in California», με μεγάλα γράμματα πάνω από το «Made in China». Και ενώ ο σχεδιασμός, όπως και η στρατηγική είναι σαφώς σημαντικά στοιχεία για μία συσκευή ή μία εταιρεία, δεν είναι τίποτα χωρίς την εκτέλεση…