Υπάρχει πραγματικά άλλο θέμα συζήτησης στις μέρες μας πέρα από την χρηματοπιστωτική κρίση, τις επιπτώσεις της στην πραγματική οικονομία, το βάθος της, τη διάρκειά της, τις επιδράσεις της στους επιμέρους κλάδους της οικονομίας και τις αγορές, ή ακόμα και τις ευκαιρίες που μπορεί να δημιουργεί;

Με αδιευκρίνιστα ακόμα τα «νούμερα» της κρίσης και με το τοπίο να διαγράφεται μάλλον «νεφελώδες», χωρίς κανένας να μπορεί να προβλέψει την έξοδο από αυτήν και χωρίς «πειστικούς» τρόπους και σχέδια για ανάκαμψη, υπάρχει κάποιος που δεν ανησυχεί για το αύριο;

Ας αφήσουμε πίσω όμως τις φωνές που μιλάνε για «οικονομικές καταστροφές», αδιέξοδα, περιόδους ισχνών αγελάδων και το τέλος της οικονομίας όπως το ξέρουμε, αλλά και τους ψιθύρους που λένε «δεν υπάρχει κρίση» και «είναι όλα θέμα ψυχολογίας», και ας πάρουμε τα πράγματα λογικά.

Ανεξαρτήτως της πραγματικής διάστασης του προβλήματος, είναι κοινώς αποδεκτό ότι υπάρχει θέμα. Και δεν είναι μυστικό ότι σε αυτό το οικονομικό κλίμα δύο είναι τα βασικά σημεία στα οποία εστιάζουν οι επιχειρήσεις.

1. Η βελτίωση της λειτουργικής απόδοσης (do more with less) και

2. Η μείωση του κόστους.

Είναι καμία από τις παραπάνω επιδιώξεις αποτέλεσμα μόνο της κρίσης; Δεν τις επιτάσσει η έννοια του επιχειρείν ως μία διαρκή προσπάθεια για την επιβίωση και την ανάπτυξη μιας εταιρείας – συμπεριλαμβανομένης και μιας τρίτης διάστασης, αυτής της αύξησης των εσόδων;

Και για να έρθουμε στα δικά μας… τα της Πληροφορικής. Μήπως τα παραπάνω δεν είναι το πάγιο και διαχρονικό ζητούμενο του business από το ΙΤ;

Αν η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι καταφατική, οδηγούμαστε τότε στο συμπέρασμα ότι ακόμα και στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε το IT το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να συνεχίσει να κάνει ότι έκανε μέχρι σήμερα, αλλά με μικρότερο budget. Και εδώ αρχίζει και τελειώνει η συνεισφορά του στο business την κρίσιμη αυτή περίοδο.

Αν και το παραπάνω συμπέρασμα είναι εν μέρει σωστό,  ή μάλλον καλύτερα δεν είναι απόλυτα λάθος, η υιοθέτησή του ωστόσο μόνο αρνητικές συνέπειες μπορεί να έχει για μια επιχείρηση αλλά κυρίως για τον κλάδο της Πληροφορικής.

Γιατί ο συνδυασμός της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και των τεράστιων μεταβολών που συντελούνται σε τεχνολογικό επίπεδο δημιουργεί μία εξαιρετική ευκαιρία για το ΙΤ να αποδείξει όλα όσα «φωνάζει» τόσο καιρό ότι «μπορεί να κάνει» χτυπώντας πολλές φορές σε «κλειστές πόρτες»: να επιτύχει βελτιστοποίηση της απόδοσης, με ταυτόχρονη μείωση των δαπανών, αλλά το βασικότερο να αναπτύξει καινοτομίες που θα δημιουργήσουν καινούργια value-centers για το business και άρα νέα έσοδα.

Πώς θα επιτευχθεί αυτό, είναι το θέμα ενός επόμενου άρθρου, ελπίζοντας και στη δική σας συμμετοχή. Περιμένω λοιπόν τις απόψεις και τις ιδέες σας στο akorre@boussias.com. Και συγνώμη για το κάπως «παραπλανητικό» του τίτλου…

Καλή ανάγνωση.