Ενας «δεκάλογος προς αποφυγή» που θα μπορούσε να αποπνεύσει μια φρεσκάδα στον τρόπο εξυπηρέτησης μιας υπηρεσίας είναι πάντα ημιτελής, διότι η κάθε παρεχόμενη υπηρεσία διαμορφώνει τις συνθήκες ομαλής λειτουργίας και συνεχούς βελτίωσης, για τη συγκεκριμένη βιομηχανία που υποστηρίζει.

Σαν παράδειγμα, αξίζει να σημειωθεί ότι τα γεωγραφικώς διάσπαρτα Service Desks οφείλουν να χτίσουν τον δικό τους δεκάλογο, σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες που αντιμετωπίζονται σε διαφορετικές ζώνες ώρας.

1. Η απώλεια βασικής πειθαρχίας για παράκαμψη συμφωνημένων διαδικασιών.
2. Η αποφυγή καταγραφής κλήσεων, όσο απλές κι αν είναι στην αντιμετώπιση τους.
3. Η περιορισμένη ή ανύπαρκτη γνώση που έχει καταγραφεί στο ιστορικό συμβάντων για κάθε πελάτη.
4. Η λήψη αποφάσεων για αλλαγή προτεραιοτήτων, βασιζόμενη σε φιλικές σχέσεις στελεχών.
5. Η κλιμάκωση συμβάντων, όταν η λύση αυτών είναι δυνατή από ένα εκπρόσωπο του Service Desk.
6. Η αγνόηση των επαναλαμβανόμενων κλήσεων που αφορούν παρόμοιο συμβάν.
7. Το να «παρατάμε» τη διαχείριση ροής κλήσεων σε κάποιο άλλο πρόσωπο.
8. Τα επαναλαμβανόμενα ερωτήματα προς άλλες υποστηρικτικές ομάδες.
9. Η μη τήρηση χρονικών περιορισμών στα συμφωνημένα συμβατικά επίπεδα.
10. Η παράλειψη να ζητηθεί service feedback από πελάτες.

Ως αποτέλεσμα, ένα νέο μέλος του Service Desk διαθέτει σοβαρό πλεονέκτημα στη γρήγορη προσαρμογή στα νέα του καθήκοντα, όταν λαμβάνει γνώση του ιστορικού καταγεγραμμένων συμβάντων ανά πελάτη. Οπως αντιλαμβάνεστε τέτοιου είδους ενέργειες συμβάλλουν και στον περιορισμό λειτουργικού κινδύνου σε όλο το φάσμα των λειτουργιών υπηρεσίας. Μια πρόσφατη έρευνα της HDI κατέγραψε αύξηση 68% των δηλωμένων συμβάντων στα κέντρα εξυπηρέτησης παγκοσμίως το 2011, όπου 30% αυτών σχετίζονταν με αιτήματα «password reset» και μας κατευθύνει στο να εξετάσουμε προσεκτικά εναλλακτικούς τρόπους για την αποδοτικότερη επίλυση επαναλαμβανόμενων συμβάντων.