Η επιχειρησιακή τεχνολογία εντάσσεται στο πλαίσιο της διεύρυνσης του ορίζοντα και του απεγκλωβισμού από την αυστηρή έννοια του ΙΤ. Με τον όρο τεχνολογία θεωρώ την ολιστική αντίληψη των θεμάτων που αφορούν τεχνολογικές υπηρεσίες και υποδομές. Οι τεχνολογικές υπηρεσίες αφορούν θέματα Πληροφορικής, Τηλεπικοινωνιών, Ενέργειας και υποδομές μηχανολογικών διατάξεων ενεργητικών και παθητικών στοιχείων.

Βέλτιστη Προσαρμογή της Τεχνολογίας στην επιχείρηση
Επιχειρησιακή Τεχνολογία για μια συγκεκριμένη εταιρεία σημαίνει την προσαρμοσμένη στους επιχειρησιακούς σκοπούς, Τεχνολογία. Πως χρησιμοποιώ τις τεχνολογικές λύσεις που υπάρχουν στην αγορά και πως τις προσαρμόζω έτσι ώστε να εξυπηρετούν τις συγκεκριμένες επιχειρησιακές ανάγκες; Εκεί έγκειται η διαφορά των αντιλήψεων και κατ’ επέκταση εκεί κρύβεται το μυστικό της επιτυχίας.

Πολλές προσπάθειες έχουν παρασυρθεί και έχουν υιοθετήσει την όποια τεχνολογία, μόνο και μόνο επειδή είναι καινοτόμα, αλλά χωρίς να υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την κατάλληλη προσαρμογή στην επιχειρησιακή αντίληψη. Για να είναι σε θέση κάποιος να προσαρμόσει την τεχνολογία στην επιχείρηση πρέπει πρώτα απ’ όλα να είναι κοινωνός της επιχειρησιακής ανάγκης και του επιχειρησιακού στόχου, να αντιλαμβάνεται τις αξιώσεις του business και να τις μετατρέπει σε τεχνολογικές υπηρεσίες. Τότε και μόνο τότε, όταν η Τεχνολογική λύση συνυπάρχει αρμονικά με την ενδοεταιρική λειτουργία θεωρείται «προσαρμοσμένη».

Η Τεχνολογία ως παράγων υλοποίησης της επιχειρησιακής στρατηγικής
Σήμερα θεωρώ την αγορά αρκετά ώριμη και δεν τίθεται πλέον θέμα να πειστεί το business για την αξία της τεχνολογίας στην επιχείρηση. Έχει αποδειχθεί ότι οι περισσότερες επιχειρησιακές δράσεις περνάνε μέσα από τις τεχνολογικές υπηρεσίες. Για να μπορεί ένας τεχνολόγος να προσαρμόζει κατά τον βέλτιστο τρόπο την τεχνολογία στις ανάγκες μιας εταιρείας θα πρέπει να λαμβάνει σίγουρα υπόψη του τις εσωτερικές λειτουργίες και διαδικασίες της εταιρείας, έτσι όπως αυτές εκφράζονται από τους ανθρώπους του business, οι οποίοι ορίζουν την επιχειρησιακή στρατηγική.

Στο παρελθόν, το business προσδοκούσε από τους ανθρώπους της τεχνολογίας να του εκφράσει και να επιλύσει έμμεσα τις ανάγκες του, αδυνατώντας να αναλάβει ηγετικό ρόλο εκμοντερνισμού των επιχειρησιακών λειτουργιών. Αλλά στην πραγματικότητα η επιχειρησιακή ανάγκη πρέπει να εκφράζεται από τους ανθρώπους του business και με την αρωγή των στελεχών της Πληροφορικής να εξυπηρετούνται οι ανάγκες με τον βέλτιστο τρόπο. Υπαρκτό αλλά όχι ανυπέρβλητο εμπόδιο στην σχέση αυτή, είναι η ιδιαιτερότητα της επικοινωνίας του business με το ΙΤ.

Είναι δεδομένο ότι το θέμα αυτό αφορά την εσωτερική επιχειρησιακή κουλτούρα, αλλά εκτιμώ ότι μπορούν να αναληφθούν πρωτοβουλίες από τους τεχνολόγους για να μιλήσουν τη γλώσσα του business. Βεβαίως δεν λέει κανείς ότι δεν πρέπει και οι άνθρωποι του business να κάνουν μια προσπάθεια σύγκλισης. Στις ευθύνες του τεχνολόγου όμως, συγκαταλέγεται και η προσαρμογή της καινοτομίας. Δηλαδή να την παρουσιάσει με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνει κατανοητή από το business και να τύχει της υποστήριξής του.

“One stop shop”
Αφού αναφέρομαι στην τεχνολογία, Πληροφορική, Τηλεπικοινωνίες, Ενέργεια και υποδομές θα προσπαθήσω να δώσω τα οφέλη που θα μπορούσε να έχει η παροχή και εξυπηρέτηση των υπηρεσιών αυτών από ένα μοναδικό «Τεχνολογικό πόλο» στην εταιρεία. Πιστεύω ότι μια διευρυμένη Δ/νση Τεχνολογίας θα μπορούσε να είναι “one stop shop”. Με τον τρόπο αυτό οι άνθρωποι του business δεν χρειάζεται να ισορροπούν μεταξύ του ΙΤ και της τεχνικής υπηρεσίας ή και κάποιων τρίτων που φροντίζουν τις υποδομές. Επιπλέον, για να δοθούν ολοκληρωμένες λύσεις θα πρέπει να υπάρχει ένας πυρήνας ανθρώπων για να κάνει project management αυτών των έργων.

Εκτιμώ ότι το “one stop shop”, το οποίο δίνει «προσαρμοσμένη» τεχνολογία στην επιχείρηση και κατ’ επέκταση ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, δεν μπορεί να απαρτίζεται αποκλειστικά και μόνο από ειδικούς τεχνολόγους που ενδεχομένως μπορεί να γνωρίζουν άριστα το εξειδικευμένο τεχνικό αντικείμενο, αλλά έχουν ελλιπείς γνώσεις project management. Εκεί βρίσκεται ένα μεγάλο ρίσκο και έχουμε φαινόμενα που τα έργα ξεφεύγουν από τον προϋπολογισμό, το χρονοδιάγραμμα και από τις αρχικές προδιαγραφές τους.

Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί δεν έχουν αποτυπωθεί εξ αρχής με όρους project management, οι οποίοι υπακούν σε ξεκάθαρες προδιαγραφές και συγκεκριμένα σημεία ελέγχου στην εξέλιξη του έργου έτσι ώστε το business να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή εάν το έργο εξελίσσεται ομαλά ή όχι. Θα έλεγα ότι αποτελεί όφελος και για τον τομέα του risk management, η ύπαρξη του “one stop shop” ώστε να υπάρχει και εδώ μία ολιστική θεώρηση των αναλαμβανόμενων κινδύνων.

Η συνταγή
Η επιχειρησιακή τεχνολογία δεν μπορεί πια παρά να επιχειρείται από ένα μοναδικό όργανο μέσα στην εταιρεία, όπου θα εκφράζει τα θέματα πληροφορικής, τηλεπικοινωνιών, ενέργειας, υποδομών και θα έχει λόγο για θέματα ακόμα και αρχιτεκτονικού σχεδιασμού κτηρίων. Επιπλέον θα πρέπει να είναι κοινωνοί του επιχειρηματικού πλάνου, της επιχειρηματικής προοπτικής, της επιχειρηματικής βούλησης. Οι δράσεις του οργάνου αυτού θα πρέπει να υπαγορεύεται και από τις αρχές διαχείρισης έργων (project management). Μόνο τότε οι τεχνολογικές λύσεις έχουν ελπίδα να τύχουν της «βέλτιστης προσαρμογής» στους εταιρικούς κόλπους.