Ακόμα και σήμερα, η «προκατάληψη» απέναντι στην επιχειρηματική τεχνολογία και το «δυσβάσταχτο» κόστος που αυτή μπορεί να έχει για μια εταιρεία δεν έχει ξεπεραστεί από ένα μεγάλο ποσοστό εταιρειών και οργανισμών.

Ακόμα και σήμερα, τα τμήματα Πληροφορικής προσπαθούν να αποδείξουν την αξία του ΙΤ, τη χρησιμότητα και τη σπουδαιότητα κάθε εφαρμογής, κάθε συστήματος, κάθε επένδυσης, κάθε υπηρεσίας. Την αξία όλων αυτών δηλαδή για τα οποία οι άνθρωποι της Πληροφορικής είναι περήφανοι…

Ακόμα και σήμερα, οι Διευθυντές Πληροφορικής «παλεύουν» για μία θέση στο Board of Directors και τη συμμετοχή τους στη χάραξη της επιχειρηματικής στρατηγικής, καθώς και για να αποτινάξουν από πάνω τους τη… «ρετσινιά» του τεχνικού που μιλάει μια ακατανόητη και άγνωστη προς το business γλώσσα.

Ολα τα παραπάνω αποτελούν δυστυχώς μια πραγματικότητα, ακόμα και σήμερα που, η διεθνής εμπειρία, αλλά και έρευνες με πραγματικά στοιχεία, δείχνουν ότι οι επιχειρήσεις αυτές που αξιοποιούν σωστά την τεχνολογία, είναι αυτές που έχουν τα μεγαλύτερα μερίδια αγοράς στον κλάδο τους. Οι εταιρείες που όχι απλώς επιβιώνουν, αλλά και αναπτύσσονται, ακόμα και σε δύσκολες οικονομικές περιόδους σαν και αυτή που διανύουμε, είναι αυτές που έχουν βαθιά γνώση της Πληροφορικής, καθιστώντας την πολύτιμο κεφάλαιο για την επιχείρηση.

Και εδώ βρίσκεται η λέξη κλειδί: κεφάλαιο (asset). Γιατί όπως χαρακτηριστικά λέει και ο Peter Weill, Chairman & Senior Research Scientist του MIT Center for Information Systems Research, «Στη σημερινή ψηφιακή οικονομία, αν το ΙΤ δεν είναι κεφάλαιο, τότε αποτελεί μειονέκτημα»…

Ας θέσουμε, λοιπόν, εδώ ένα διαφορετικό από τα συνηθισμένα ερώτημα: όχι πώς μπορεί να βοηθήσει το ΙΤ, αλλά πώς μπορεί να «βλάψει» την επιχείρηση. Κάτω από ποιες συνθήκες η Πληροφορική μπορεί να αποτελέσει μειονέκτημα και τροχοπέδη για μια εταιρεία; Περιμένω τις απόψεις σας, καθώς και παραδείγματα «βλαβερού» ΙΤ από την εμπειρία σας (email: akorre@boussias.com).