Εδώ και 20 χρόνια μια σειρά από τεχνολογικές εξελίξεις, αποτέλεσαν τον καταλύτη για μια πρωτοφανή έκρηξη, σε ότι αφορά την ποσότητα των πληροφοριών. Οπως είναι το χαμηλό κόστος αποθήκευσης δεδομένων, τα εκατομμύρια των web sites, τα δισεκατομμύρια κινητών τηλεφώνων και βέβαια η, σχεδόν, απόλυτη εξάρτηση των επιχειρηματικών διαδικασιών από εξειδικευμένο software και hardware διαφόρων ειδών.

Η ανάγκη για την αξιοποίηση των δεδομένων οδήγησε στη γέννηση ενός νέου κλάδου, ο οποίος ασχολείται αποκλειστικά με τη διαχείριση της πληροφορίας και περιλαμβάνει το Business Intelligence, τα Analytics και,πιο πρόσφατα, το Data Discovery. Ομως, ο κλάδος αυτός ασχολήθηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος του με τη διατήρηση και την «εξόρυξη» αξίας από δεδομένα, τα οποία βρίσκονται σε σχεσιακές βάσεις δεδομένων ή άλλες δομημένες δεξαμενές πληροφορίας.

Ακόμα όμως κι αν δαμάσουμε άριστα όλα αυτά τα δεδομένα, το 80% της επιχειρηματικής πληροφορίας θα εξακολουθεί να είναι λίγο-πολύ έξω από τον έλεγχο μας. Για παράδειγμα, έγγραφα, e-mail, sites κοινωνικής δικτύωσης, παρουσιάσεις, video και αρκετή ακόμα αδόμητη πληροφορία βρίσκεται αποθηκευμένη μεν, αλλά με τρόπο πλημμελώς οργανωμένο.Σύμφωνα με τον Lubor Ptacek, αντιπρόεδρο της OpenText, του μεγαλύτερου πάροχου λύσεων Enterprise Information Management παγκοσμίως, «τα περισσότερα προβλήματα που αφορούν την ανάλυση και διαχείριση δομημένης πληροφορίας έχουν λυθεί.

Η αδόμητη πληροφορία είναι πολύ πιο δύσκολο να αναλυθεί και να προσδώσει αξία. Οι επιχειρήσεις, πλέον, ανακαλύπτουν την πολύτιμη κρυμμένη αξία που παραμένει ανεκμετάλλευτη στην αδόμητη πληροφορία. Αυτή θα είναι η επόμενη κατάκτηση στον τομέα της διαχείριση της πληροφορίας.» Πράγματι, η αδόμητη πληροφορία είναι κρίσιμη για τη εκπλήρωση των επιδιώξεων της επιχείρησης και, πιθανόν, έχει θεμελιώδη αξία για το παραγόμενο προϊόν ή υπηρεσία. Βρίσκεται, όμως, αποθηκευμένη σε διάφορες μορφές και πολλά διαφορετικά σημεία, όπως servers, προσωπικούς υπολογιστές, smart phones ή ακόμη και στο «σύννεφο».

Ετσι, λοιπόν, πολλές εταιρείες βρίσκονται αντιμέτωπες με πολλούς διαφορετικούς χώρους αποθήκευσης της πληροφορίας, οι οποίοι δεν επικοινωνούν μεταξύ τους και βέβαια δεν είναι προσβάσιμοι από ένα μοναδικό σημείο αλληλεπίδρασης. Επιπλέον, η πληροφορία που περιέχει ο κάθε τέτοιος χώρος,μπορεί να είναι διπλο-καταχωρημένη, παρωχημένη ή απλά λάθος. Είναι πραγματικά πολύ εύκολο μια πληροφορία που μπορεί να μας καταδείξει νέες τάσεις ή να φωτίσει καίριες πτυχές ενός προβλήματος, να είναι θαμμένη κάτω από τόνους ανεπίκαιρης ή και ασήμαντης πληροφορίας.

Το αποτέλεσμα είναι χαμένες επιχειρηματικές ευκαιρίες, χαμηλότερη παραγωγικότητα, λιγότερο ενημερωμένες αποφάσεις, δυσαρεστημένοι πελάτες και, πιθανόν, πρόβλημα στη σωστή εφαρμογή των νόμων ή στη συμμόρφωση με το εκάστοτε θεσμικό πλαίσιο. Σε μία πρόσφατη έρευνα*, η οποία έγινε ανάμεσα σε ανώτερα και ανώτατα στελέχη επιχειρήσεων, αναγνωρίστηκε η αξία της αδόμητης πληροφορίας. Συγκεκριμένα, το 31% δήλωσε ότι είναι «κρίσιμο» για την εταιρεία τους να αναπτύξει μια ολοκληρωμένη στρατηγική Διαχείρισης Εταιρικής Πληροφορίας (Enterprise Information Management–EIM), ενώ το 49% δήλωσε ότι είναι «πολύ σημαντικό».

Φαίνεται, λοιπόν, ότι βρισκόμαστε πλέον σε ένα σημείο, όπου αφενός η τεχνολογία έχει καταστεί ικανή να διαχειριστεί αποτελεσματικά την αδόμητη πληροφορία και αφετέρου οι επιχειρήσεις έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν το μέγεθος του πληροφοριακού πλούτου που αφήνουν ανεκμετάλλευτο. Είναι λοιπόν θέμα (λίγου) χρόνου να δούμε την ευρεία διάδοση λύσεων EIM και βέβαια, οι επιχειρήσεις που θα είναι πρωτοπόρες σε αυτόν τον τομέα θα έχουν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και τον πρώτο λόγο στην ανάπτυξη και την κερδοφορία.

* IDG Research Services 2012