Η μετάβαση μιας επιχείρησης σε περιβάλλον εικονικών υποδομών ΙΤ (server virtualization) είναι μια διαδικασία που ξεκινά εύκολα, συνήθως με τη μετατροπή εφαρμογών που τρέχουν στο εσωτερικό του τμήματος Πληροφορικής.

Μόλις οι υπεύθυνοι πάρουν μια πρώτη γεύση από τα προφανή πλεονεκτήματα της συγκεκριμένης τεχνολογίας, τότε σπεύδουν να υλοποιήσουν ένα πολύ μεγαλύτερο πλάνο, το οποίο περιλαμβάνει έναν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό servers και εφαρμογών. Και τότε πέφτουν επάνω σε τοίχο. Η διαχείριση τόσων πολλών εικονικών servers είναι δύσκολη, όπως επίσης η κατανομή των υπολογιστικών πόρων και η δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας (backup). Λύση μπορεί να δώσει μόνο η καινοτομία.

Μετάβαση σε εικονικές υποδομές
Η μετάβαση σε εικονικές υποδομές χωρίζεται σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη, γνωστή ως IT Production, το τμήμα Πληροφορικής μεταφέρει σε εικονικούς servers εσωτερικές του εφαρμογές, οι οποίες δεν θεωρούνται ζωτικές για τη λειτουργία της επιχείρησης. Το ποσοστό των εφαρμογών που μεταφέρονται κυμαίνεται από 0% έως 30%, και σκοπός είναι η μείωση του κόστους.

Στη δεύτερη φάση (Business Production), ο στόχος είναι να ευθυγραμμιστεί το εικονικό περιβάλλον ΙΤ με τους επιχειρηματικούς στόχους της εταιρείας. Στο στάδιο αυτό, όπου το ποσοστό του virtualization κυμαίνεται πλέον από το 30% μέχρι το 70%, οι εταιρείες συνειδητοποιούν ότι ο παραδοσιακός τρόπος για backup και recovery δεν είναι επαρκής.

Στο τρίτο στάδιο, γνωστό ως φάση ITaaS (IT as a Service), τα οφέλη της επιχείρησης από το virtualization  πραγματικά εξακοντίζονται. Παρόλα αυτά, προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι να έχει επιτευχθεί το ορόσημο του 70% στο virtualization, αλλά και να έχει υιοθετηθεί μια σύγχρονη προσέγγιση αναφορικά με τις διαδικασίες backup και recovery.

Οι οργανισμοί που βρίσκονται στο μέσο της δεύτερης φάσης, αργά ή γρήγορα, καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: όσο αυξάνεται το ποσοστό των εικονικών εφαρμογών, η ανάγκη για την προστασία των δεδομένων πολλαπλασιάζεται εκθετικά. Στη φάση αυτή, η δημιουργία 20 εικονικών μηχανών που τρέχουν σε έναν φυσικό server είναι κάτι το συνηθισμένο, με αποτέλεσμα το backup overhead να γίνεται 20 φορές μεγαλύτερο από πριν, χωρίς να υπολογίζεται και το επιπλέον φορτίο για το backup του ίδιου του VMware.

Παράλληλα, η ίδια η τεχνολογία του virtualization υποβοηθά την αύξηση του όγκου των δεδομένων, καθώς ο ενδεδειγμένος τρόπος backup είναι η δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας για το σύνολο των αρχείων του συστήματος – λειτουργικό, εφαρμογές και δεδομένα.

Ανάγκη για σύγχρονες διαδικασίες backup
Ετσι, η μετάβαση σε μια πιο σύγχρονη διαδικασία backup γίνεται απολύτως αναγκαία.  Η δυσκολία του εγχειρήματος έγκειται στο να καταφέρουμε να απλοποιήσουμε τα backups, και την ίδια στιγμή να μειώσουμε το ρίσκο και το κόστος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί αν ανασχεδιαστεί η διαδικασία backup & recovery, ώστε να είναι συμβατή με τα δεδομένα του εικονικού περιβάλλοντος ΙΤ, και παράλληλα να συνδυαστεί με μια διαδικασία deduplication.

Ο συνδυασμός deduplication και backup, ειδικά προσαρμοσμένου σε συστήματα VMware, προσφέρει το ιδανικό περιβάλλον για τις εικονικές πλατφόρμες ΙΤ.
Μόνον όσοι οργανισμοί καταφέρουν να επανασχεδιάσουν τα συστήματα backup και ανάκτησης δεδομένων που διαθέτουν με virtualization-ready τεχνολογία, θα καταφέρουν να αποφύγουν τα bottlenecks και την απογοήτευση στη Φάση 2.

Γι’ αυτό το λόγο, είναι απολύτως λογικό για τους οργανισμούς που ξεκινούν τώρα την περιπέτεια της μετάβασης σε εικονικό περιβάλλον ΙΤ, να εξετάσουν με ψυχραιμία τις διαδικασίες που έχουν σχέση με την προστασία των δεδομένων τους. Οσοι επιλέγουν να ικανοποιήσουν προληπτικά την ανάγκη για μια σύγχρονη διαδικασία backup και recovery, η οποία έχει προσαρμοστεί στο εικονικό περιβάλλον, μπορούν όχι μόνο να αποφύγουν τα προβλήματα που δημιουργούνται από  τα διάφορα bottlenecks των παλιών διαδικασιών, αλλά και να βάλουν τα θεμέλια για μια ομαλή μετάβαση στην τρίτη φάση του virtualization, εκεί όπου θα καταφέρουν να κερδίσουν την ευελιξία που χρειάζεται για να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες της σημερινής εποχής.