Για την ανάγκη ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου για την εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης συζήτησαν στο πρώτο panel του 3rd Quo Vadis AI Act το οποίο πραγματοποιήθηκε χτες στο Divani Caravel Hotel, με την παρουσία της Α.Ε, Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου. Τη συζήτηση συντόνισε η καθηγήτρια Λίλιαν Μήτρου ενώ σε αυτήν συμμετείχαν ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, η Άννα Διαμαντοπούλου, Πρόεδρος του ΔΙΚΤΥΟΥ για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη, η Marja Laitinen, Senior Director, AI Governance & Partnerships, Microsoft EMEA και ο Θεοφάνης Τάσης, Καθηγητής Σύγχρονης Πρακτικής Φιλοσοφίας. Παίρνοντας τον λόγο ο κ. Σκέρτσος στάθηκε στην πρόοδο που έχει καταγράψει το ελληνικό κράτος την περίοδο 2019-2024 σε ζητήματα τεχνολογικής ανάπτυξης. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά: «Στην Ελλάδα πλέον έχουμε πλέον ένα αρμόδιο υπουργείο, το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, έχουμε την εθνική ψηφιακή βίβλο, έχουμε τα χρήματα τα οποία απαιτούνται, καθώς το 25% των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης έχουν διατεθεί για δράσεις ψηφιοποίησης. Είναι ενδεικτικό ότι ως κράτος έχουμε διαθέσει 400 εκατ. ευρώ για εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης. Ακόμα, διαθέτουμε την στρατηγική και τη βούληση στο ανώτατο επίπεδο, με πρώτο τον πρωθυπουργό, για την χάραξη μιας πολιτικής σχετικά με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Δε γίνεται να φρενάρουμε την πρόοδο αλλά πρέπει να σταθούμε και στις επιπτώσεις που μπορεί να υπάρξουν.

Χρειάζονται κανόνες. Είναι ένα τζίνι που έχει βγει από το λυχνάρι και δε μπορεί να μπει ξανά μέσα. Ως κράτος πρέπει να έχουμε μια μετριοπαθή προσέγγιση. Δεν είναι ανάθεμα η ΤΝ, δεν είναι και κάτι που θα σώσει τη χώρα».

Από την πλευρά της, η Άννα Διαμαντο­πούλου, στην τοποθέτησή της, και απαντώντας σε σχετική ερώτηση, τόνισε ότι δεν πιστεύει πως μπορούμε να προετοιμάσουμε ένα απολύτως ασφαλές μέλλον για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι η ταχύτητα των εξελίξεων, καθώς, όπως τόνισε: «Αυτό που σήμερα είναι το μέλλον αύριο έχει ήδη ξεπεραστεί». Ακόμα, σύμφωνα με την κα. Διαμαντοπούλου, ο δεύτερος λόγος είναι ότι: «Οι μεγάλες εταιρείες παίζουν σημαντικότερο ρόλο σήμερα ακόμα κι από τα κράτη. Οι μεγάλες τεχνολογικές εξελίξεις είναι στα χέρια του ιδιωτικού τομέα. Χρειάζεται πλέον μια παγκόσμια συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας και Ευρωπαϊκής Ένωσης».

«Ο διάβολος βρίσκεται στις λεπτομέρειες»
Στη συνέχεια τοποθετήθηκε η Marja Laitinen, η οποία σημείωσε ότι: «Για εμάς και άλλες μεγάλες εταιρείες είναι ξεκάθαρο. Δεν είμαστε αυτοί που βγάζουν τους νόμους, δεν είμαστε κυβέρνηση. Χρειάζεται νομοθεσία. Την ζητάμε κι εμείς. Πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά με έναν υπεύθυνο τρόπο και να βρεθεί μία ισορροπία. Ο διάβολος βρίσκεται στις λεπτομέρειες και πρέπει να σταθούμε σε αυτές». Ακόμα, η κα. Laitinen στάθηκε στο ψηφιακό χάσμα που υπάρχει τη δεδομένη στιγμή μεταξύ κρατών, γεωγραφικών περιοχών αλλά ακόμα και κοινωνικών ομάδων, και είναι αναγκαίο να καλυφθεί.

Τέλος, ο Θεοφάνης Τάσης ξεκίνησε την τοποθέτησή του, λέγοντας πως: «Αυτή τη στιγμή είναι σαν να κατασκευάζουμε έναν πυρηνικό αντιδραστήρα χωρίς να έχουμε λύσει το θέμα της ελεγχόμενης διάσπασης. Πλέον δεν είμαστε στο επίπεδο που αφήνουμε τις μηχανές να αναλάβουν εργασίες σωματικού κόπου για λογαριασμό μας αλλά τους αναθέτουμε δραστηριότητες του εγκεφάλου. Όπως εδώ και χρόνια δεν κάνουμε μαθηματικές πράξεις επειδή υπάρχουν αριθμομηχανές, και αυτό είναι κάτι που το θεωρούμε εντάξει, ίσως σε λίγα χρόνια να είναι εντάξει να μη γράφουμε κείμενα γιατί θα το κάνουν οι μηχανές για εμάς. Πρέπει να απαντήσουμε στο πως θέλουμε να ζήσουμε τη ζωή μας, και αυτό είναι ένα πολιτικό ζήτημα, όταν μιλάμε για Πολιτική με Π κεφαλαίο και όχι απλώς για διαχείριση». Tο συνέδριο συνδιοργανώθηκε από το Ινστιτούτο για το Δίκαιο Προστασίας της Ιδιωτικότητας, των Προσωπικών Δεδομένων και την Τεχνολογία, το Ινστιτούτο για τη Δικαιοσύνη και την Ανάπτυξη του European Public Law Organization (EPLO) και την Boussias Events.