Οι Διευθύνσεις Πληροφορικής βρίσκονται υπό μια συνεχή πίεση, με τα υπόλοιπα τμήματα της εταιρείας τους να τους ζητάνε γρήγορες λύσεις, αποτελεσματικότερη αξιοποίηση της καινοτομίας και της ψηφιοποίησης. Ταυτόχρονα, οι Διευθυντές Πληροφορικής καλούνται να ανταπεξέλθουν στις αδιαπραγμάτευτες απαιτήσεις για αποτελεσματικότερη και οικονομικότερη διαχείριση του ΙΤ.

Η συνεχής προσπάθεια εξισορρόπησης ανάμεσα στις νέες, καινοτόμες, ψηφιακές λύσεις, αλλά και στην προσπάθεια διατήρησης μιας αξιόπιστης και αποτελεσματικότερης λειτουργίας του ΙΤ, δεν αποτελεί τη μοναδική πρόκληση που ο CIO θα κληθεί να αντιμετωπίσει τα ερχόμενα χρόνια.

Ολα τα παραπάνω πρέπει να διεκπεραιωθούν από τον CIO μέσα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης πολυπλοκότητας, τόσο στις εφαρμογές όσο και στην υποδομή: περισσότερα apps, περισσότεροι servers, PCs και laptops, όπως και πιο πολλά smartphones και συσκευές πάσης φύσεως, μαζί με όλους τους συνδυασμούς μεταξύ τους. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί η συνεχώς αυξανόμενη ανάγκη για ικανά στελέχη του IT με τα απαιτούμενα προσόντα. Αυτήν την κατάσταση καταγράφει η πρόσφατη μελέτη “IT 2020 – Preparing for the future”, η οποία έγινε από την εταιρεία παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών A.T. Kearney, με τη συμμετοχή παραπάνω από 150 CIOs.

Tι σημαίνουν όλα τα παραπάνω για τους CIOs ενόψει της νέας χρονιάς; Οτι οφείλουν να ακολουθήσουν τις τάσεις, ότι χρειάζεται να συνεχίσουν να υποστηρίζουν με αμείωτη ένταση τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της εταιρείας τους και να βοηθούν στην ψηφιοποίησή τους, να συμβάλλουν στην απλοποίηση της επιχειρησιακής και πληροφοριακής υποδομής, οδηγώντας στη δόμηση ενός ευέλικτου και, ταυτόχρονα, αποτελεσματικού, όσον αφορά το κόστος, ΙΤ.

Αλλάζοντας το επιχειρηματικό μοντέλο με το ΙΤ
Η ψηφιακή επανάσταση όχι μόνο είναι ορατή, αλλά έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Αποτελεί το νέο κινητήριο μοχλό της μακροοικονομίας και επηρεάζει κάθε πτυχή της καθημερινότητας. Οι ενδείξεις του ψηφιακού μετασχηματισμού που συντελείται γύρω μας βρίσκονται παντού: ψηφιακές αποδείξεις και έντυπα, online αγορές, ψηφιοποίηση των πάντων. Ωστόσο, πολλοί οργανισμοί δεν είναι ακόμα έτοιμοι για να αξιοποιήσουν τη δυναμική της ψηφιοποίησης: η ταχύτητα και η ποικιλία των ψηφιακών τεχνολογιών δημιουργούν σε πολλές επιχειρήσεις δυσκολίες για την αναγνώριση και την εκμετάλλευση των νέων δυνατοτήτων που διανοίγονται μπροστά τους.

Ανεξάρτητα από αυτό, τα «κλασικά» στελέχη του ΙΤ σπάνια διαθέτουν τις ικανότητες να αναπτύξουν και να εκμεταλλευτούν τις νέες ψηφιακές πλατφόρμες. Χρειάζονται γι’ αυτό το σκοπό οι λεγόμενοι “Digital Natives”, στελέχη τα οποία έχουν μεγαλώσει με την ψηφιακή τεχνολογία και έχουν αποκτήσει τεχνολογικές εμπειρίες από πρώτο χέρι. Είναι στο χέρι των CIOs να βρουν τρόπους ώστε να αξιοποιήσουν αυτά τα ταλέντα, να τα προσλάβουν στις επιχειρήσεις τους, όπως και να συμβάλουν στην εξέλιξη του ήδη υπάρχοντος προσωπικού στη Διεύθυνση Πληροφορικής.

Για μια επιτυχημένη αξιοποίηση του ψηφιακού δυναμικού χρειάζεται σε κάθε περίπτωση να υπάρχει ένας συνδυασμός επιχειρηματικής και τεχνολογικής κατανόησης. Κατέχοντας τη γνώση των ψηφιακών τεχνολογιών μπορεί κανείς να εκτιμήσει πώς μπορεί να τις αξιοποιήσει βέλτιστα για την επιχειρηματική ανάπτυξη. Ο CIO καλείται στην προκειμένη περίπτωση να υποκινήσει και να ενθαρρύνει το ψηφιακό μετασχηματισμό στην εταιρεία του. Ειδικότερα καλείται:

  • Να αναγνωρίσει τις ψηφιακές τάσεις και τεχνολογίες και τα πλεονεκτήματα που φέρνουν στην επιχείρησή.
  • Να αναπτύξει ένα ψηφιακό όραμα για την επιχείρηση.
  • Να αναλύσει το ψηφιακό επιχειρηματικό μοντέλο.
  • Nα δώσει προτεραιότητα στις ψηφιακές πρωτοβουλίες και να προγραμματίσει την υλοποίησή τους ανάλογα με την ωριμότητά τους.

Απλοποίηση της επιχειρηματικής και πληροφοριακής αρχιτεκτονικής
Μια ακόμα σημαντική πρόκληση για τους CIOs είναι να μειώσουν την πολυπλοκότητα των υποδομών. Για να το πετύχουν χρειάζεται η συνεργασία με τα υπόλοιπα τμήματα της εταιρείας. Ο CIO μπορεί να κάνει μια προεργασία και στη συνέχεια να προτείνει λύσεις στα προβλήματα, να συζητήσει με τα υπόλοιπα τμήματα της εταιρείας για να πάρει την έγκρισή τους και, τέλος, να τις υιοθετήσει και να τις εφαρμόσει. Στην πράξη αυτό μπορεί να γίνει με μια προσέγγιση τριών σημείων:

  • Δημιουργία διαφάνειας: Ποιες διαδικασίες και λειτουργικά συστατικά υποστηρίζονται από το IT; Ποιες εφαρμογές χρησιμοποιούνται για αυτά;
  • Ανάλυση της κατάστασης του χαρτοφυλακίου εφαρμογών και καθορισμός του χαρτοφυλακίου υποψήφιων εφαρμογών: Ποιες εφαρμογές είναι περιττές; Ποιες εφαρμογές προσφέρουν ελάχιστη αξία επειδή, για παράδειγμα, βρίσκονται στο τέλος του κύκλου ζωής τους; Tι βελτιώσεις μπορούν να γίνουν;
  • Εγκριση roadmap: Εγκρίνουν τα τμήματα της εταιρείας τα σχέδια ανάπτυξης; Που πρέπει να αναζητηθούν εναλλακτικές λύσεις; Υπάρχει ομοφωνία της Διεύθυνσης Πληροφορικής με τα υπόλοιπα τμήματα της εταιρείας; Σε ποια projects μπορούν να αντιμετωπιστούν οι αντιδράσεις που υπάρχουν;

Μείωση της πολυπλοκότητας: ένα πολύπλοκο καθήκον
Η μείωση της πολυπλοκότητας αποτελεί ένα τιτάνιο έργο για τους CIOs. Το πόσο τεράστιο είναι αυτό το έργο φαίνεται από το γεγονός ότι αρκετές φορές επιλέγεται η λύση του “Ctrl-Alt-Del”, όπου αντί να αντιπαρέλθει κανείς τα συμπτώματα, προτιμά να αντιμετωπίσει το κακό από τη ρίζα του. Το αποτέλεσμα είναι να χρειάζεται να γίνουν μαζικές επενδύσεις για τις αγορές νέου εξοπλισμού ένεκα του «ξεριζώματος» του παλιού.

Δόμηση ενός ευέλικτου και αποτελεσματικού IT
Εως το 2020 η εστίαση του IT budget θα αλλάξει για άλλη μια φορά και θα μετατοπιστεί, για παράδειγμα, από λύσεις για το Supply Chain Management (SCM) και τις διοικητικές περιοχές (όπως τα οικονομικά και η λογιστική) σε εφαρμογές για πελάτες και πωλήσεις. Μελλοντικά, σύμφωνα με τη μελέτη της A.T. Kearney, το 62% του IT budget θα πάει στους τελευταίους τομείς. Ητοι σε τομείς που θα στοχεύουν στην υποστήριξη και επιτάχυνση του “Time-to-Market” και στην ικανότητα γρήγορης ενσωμάτωσης νέων λύσεων. Σχεδόν το 90% των συμμετεχόντων στην έρευνα θεωρεί αυτόν το στόχο τουλάχιστον ισομεγέθη με την κλασική αποτελεσματικότητα του ΙΤ.

Με αυτόν τον τρόπο οι CIO καλούνται, κατά κάποιο τρόπο, να τετραγωνίσουν τον κύκλο: αφενός να δημιουργήσουν ένα ευέλικτο και ταχύτατο IT και αφετέρου να δομήσουν ένα αποτελεσματικό και οικονομικό λειτουργικό μοντέλο για το ΙΤ. Η ευελιξία έχει συχνά μεγάλη σημασία για την ανάπτυξη εφαρμογών. Η εμπειρία δείχνει ότι ιδιαίτερα τα μεγάλα projects, τα οποία προγραμματίζονται μακροπρόθεσμα και έχουν μια αποδεδειγμένη κρισιμότητα για την επιχείρηση, είναι κατάλληλα για μια ευέλικτη ανάπτυξη. Οι διαδοχικές παρατάσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν πολύ αποτελεσματικά μέσω των λεγόμενων “sprints”, ενώ τα μεσαία μεγέθους projects και οι μικρότερες παρατάσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με το παραδοσιακό waterfall model.

O CIO οφείλει σε κάθε περίπτωση να χρησιμοποιεί την πιο κατάλληλη μέθοδο για κάθε περίπτωση. Οσον αφορά τη συντήρηση και τη λειτουργία εφαρμογών, έρχονται στο προσκήνιο τυπικές ερωτήσεις σχετικά με το κόστος και την εξασφάλιση ενός καθορισμένου επίπεδου ποιότητας. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο CIO χρειάζεται να προσαρμόζει συνεχώς το λειτουργικό μοντέλο του ΙΤ. Και το πρώτο ερώτημα που προκύπτει εδώ είναι το “Make-or-Buy”. Ενα ερώτημα που δεν αφορά μόνο τα κλασικά διλλήματα, όπως insourcing ή outsourcing, αλλά και την επίτευξη μιας υγιούς ανάμειξης από υπαλλήλους της εταιρείας και από τους εξωτερικούς συνεργάτες (Freelancers). Νέα λειτουργικά μοντέλα, όπως αυτά του cloud computing, αρχίζουν και παίζουν έναν ολοένα και πιο σημαντικό ρόλο στις εκτιμήσεις των CIOs.

Σύμφωνα με την έρευνα, παραπάνω από το 80% των επιχειρήσεων θα χρησιμοποιούν έως το 2020 λύσεις cloud. Επιπλέον, οι εταιρείες ενδιαφέρονται όλο και περισσότερο για το Software as a Service (SaaS), τουλάχιστον για τις λιγότερο κρίσιμες επιχειρησιακά εφαρμογές, όπως είναι το email και οι εφαρμογές Office. Αυτή η εξέλιξη βοηθά τους CIOs να κρατάνε υπό έλεγχο το κόστος του ΙΤ. Η συνεχής εξέταση και ανάπτυξη του λειτουργικού μοντέλου του ΙΤ αποτελεί θεμελιώδες καθήκον του CIO, o οποίος συχνά αναφέρεται, δικαίως, και ως Service Integrator. Νέες έννοιες, όπως το cloud computing και ευέλικτες μέθοδοι ανάπτυξης, όπως το SCRUM, προσφέρουν νέες επιλογές για την ανάπτυξη και για την εύρεση μιας ισορροπίας ανάμεσα στην ευελιξία και στη μείωση του κόστους.

Το 2014 δεν θα είναι σε καμία περίπτωση μια ήσυχη χρονιά για τους CIOs. Η πληθώρα των θεμάτων που θα κληθούν να διαχειριστούν απαιτεί τη μέγιστη δυνατή κρίση από τους CIOs. Ωστόσο, η ανταμοιβή για τους CIOs δεν θα αργήσει να έρθει: ποτέ πριν οι Διευθυντές Πληροφορικής δεν μπορούσαν να επηρεάσουν σε τόσο μεγάλο βαθμό την επιτυχία και την ανάπτυξη της εταιρείας τους. Ποτέ πριν δεν υπήρχε τέτοια ποικιλία στους τρόπους ανάπτυξης του λειτουργικού μοντέλου του ΙΤ. Ετσι, παρά την αναμφισβήτητη πίεση που υπάρχει (και θα υπάρξει), οι CIOs έχουν κάθε λόγο να ατενίζουν με αισιοδοξία το μέλλον τους.