Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ταϊβάν εγκαινίασε πρόσφατα την πρώτη transit ηλεκτρονική βιβλιοθήκη παγκοσμίως.

Πρόκειται για μια ιδέα του ίδιου του Προέδρου της χώρας και για μία «διακριτική υπενθύμιση» της σημασίας που δίνει η Ταϊβάν στην τεχνολογική καινοτομία, η οποία και επένδυσε 102.000 δολ. στο συγκεκριμένο έργο. Σαν αποτέλεσμα, οι επιβάτες με transit στην Ταΐβάν έχουν στη διάθεσή τους 400 ηλεκτρονικά βιβλία στα αγγλικά και τα κινέζικα μέσω 30 συσκευών (iPads και e-readers με οθόνες e-ink, σε ePub και Zinio format).

Δεν έχουν, ωστόσο, τη δυνατότητα να κατεβάσουν τα ηλεκτρονικά βιβλία σε δική τους συσκευή. Οι συσκευές ηλεκτρονικής ανάγνωσης πλαισιώνονται από 2.000 κανονικά βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά της βιβλιοθήκης του αεροδρομίου και την ευθύνη της διαχείρισής τους φέρει το Duty Free Shop του Terminal 2, όπου και βρίσκεται η ηλεκτρονική βιβλιοθήκη.

Εκτός από βιβλία, ο χώρος αυτός διαθέτει και ειδικό εξοπλισμό που επιτρέπει στους χρήστες να τραβήξουν φωτογραφικά πορτρέτα και να τα στείλουν («από την Ταϊβάν, με αγάπη») στους φίλους και την οικογένειά τους. Φαντάζομαι ότι ένα από τα βασικά στοιχήματα για την επιτυχία της ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης είναι να τροφοδοτήσει τις «μοδάτες» της συσκευές ψηφιακής ανάγνωσης με περιεχόμενο που να ταιριάζει στις ιδιαιτερότητες του μέσου και στον χρόνο που έχει να διαθέσει ο ταξιδιώτης.

Αντίστοιχες πρωτοβουλίες έχουν γίνει πάντως και στο παρελθόν. Το αεροδρόμιο Schiphol στο Αμστερνταμ, άνοιξε πέρσι τη δική του βιβλιοθήκη με βιβλία, ταινίες και CD αποσκοπώντας στη διασκέδαση «βαρεμένων» ταξιδιωτών σε 29 διαφορετικές γλώσσες. Ο εξοπλισμός του περιλαμβάνει και κάποια iPads, όπως επίσης και ένα ξεχωριστό download room όπου οι επισκέπτες μπορούν να κατεβάσουν ταινίες στις προσωπικές τους φορητές συσκευές. Ισως η έμφαση εδώ να είναι στην χρηστικότητα, και όχι στην αίγλη του τίτλου «e-library».

Αξίζει, τέλος, να σημειώσουμε ότι η Ιαπωνία ήταν η πρώτη χώρα που έτρεξε πιλοτικό έργο ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης σε αεροδρόμιο, στο Narita του Τόκυο το 2003.