Η υλοποίηση και η διαχείριση έργων Πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών αποτελεί αναμφίβολα σημαντικό μέρος της λειτουργίας των οργανισμών και των εταιρειών Πληροφορικής.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι στο ITIL (Information Technology Infrastructure Library) δεν υπάρχει σαφής αναφορά στη Διαχείριση Εργων με τον συγκεκριμένο όρο, δηλαδή Project Management, αποτελώντας συχνό θέμα συζήτησης, πολλών ερωτημάτων και αφορμή έντονης κριτικής. Ιδιαίτερα, αν σκεφτεί κανείς πως ο ίδιος οργανισμός, το OGC (Office of Government Commerce) δηλαδή, που δημιούργησε το ITIL έχει δημιουργήσει και τη μεθοδολογία Διαχείρισης Εργων PRINCE2 (Projects in Controlled Environments2, πιστοποίηση που έχει ουσιαστικά ενδιαφέρουν μόνο για όσους σκέφτονται να ασχοληθούν με διαχείριση projects στην Αγγλία).

Το ITIL περιγράφει λειτουργίες, δραστηριότητες και αρμοδιότητες, για παράδειγμα στο Service Design και πολύ περισσότερο στο Service Transition, που άπτονται της διαχείρισης έργων όπως τις βρίσκουμε και στο PRINCE2 και στο PMBOOK. Η τοποθέτησή μου είναι πως τα έργα αποτελούν μέρος της Διαχείρισης Υπηρεσιών και θα πρέπει να διαχειρίζονται με δομημένο τρόπο και πάντα σύμφωνα με τις υπάρχουσες μεθοδολογίες και πρακτικές.

Η εμπειρία δείχνει, ωστόσο, ότι οι Project Managers έχουν μια τάση να εστιάζουν περισσότερο στην ανάπτυξη και εγκατάσταση της λύσης και λιγότερο στις λειτουργικές και τις απαιτήσεις υποστήριξης, με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται αρκετά προβλήματα – όπως υπερβάσεις στο κόστος των υπηρεσιών, συνεχείς διορθωτικές αλλαγές, απώλεια πελατών ή και εμπιστοσύνης προς τον οργανισμό.

Θεωρώ, λοιπόν, πως αυτό που λείπει από το ITIL είναι η περιγραφή της σχέσης μεταξύ Διαχείρισης Υπηρεσιών και Διαχείρισης Εργων, ενώ αυτό που λείπει από τις μεθοδολογίες της Διαχείρισης Εργων είναι η έμφαση στη σημασία του Service Transition και η εξοικείωση των Project Managers με βασικές αρχές της Διαχείρισης Υπηρεσιών.