Οι υβριδικές ΙΤ λύσεις, συνδυάζουν τα πλεονεκτήματα τόσο του cloud adoption όσο και της παραδοσιακής ΙΤ υποδομής, σε μια βελτιστοποιημένη λειτουργία που προσαρμόζεται στις εκάστοτε ανάγκες.

Οι υβριδικές ΙΤ λύσεις, συνδυάζουν τα πλεονεκτήματα τόσο του cloud adoption όσο και της παραδοσιακής ΙΤ υποδομής, σε μια βελτιστοποιημένη λειτουργία που προσαρμόζεται στις εκάστοτε ανάγκες.

Η παρομοίωση του Ed Featherston, αντιπροέδρου και principal architect της Cloud Technology Partners, «…συχνά αναφέρομαι σε αυτή τη χρονιά ως την χρονιά του cloud “εποικισμού”, ανάλογη με τα χρόνια μετά το 1800 στις ΗΠΑ, όταν διαφορετικές περιοχές ανταγωνιζόντουσαν στο ποια θα προσελκύσει τους περισσότερους αποίκους, ώστε να κατοικηθεί και μαζί τους να ευημερήσει» είναι ίσως η πιο ακριβής για την εξέλιξη του hybrid cloud.
Με το cloud adoption να γιγαντώνεται -ήδη από τον πρώτο χρόνο της πανδημίας- αλλά και τις παραδοσιακές on premise ΙΤ υποδομές να διατηρούν την παρουσία τους σε μεγάλα ποσοστά, η συμβίωση και των δύο στο ΙΤ οικοσύστημα και ο συνδυασμός τους στο κυνήγι της βέλτιστης λειτουργίας, ειδικά σε έκτακτες συνθήκες, προκύπτει όλο και πιο δημοφιλής, υπό το σχήμα του hybrid cloud.

Τι είναι όμως τελικά το υβριδικό υπολογιστικό νέφος, ή απλούστερα hybrid cloud; «Είναι ένα μείγμα από on premise ιδιωτικά cloud και third party public cloud σε διαρκή ενορχήστρωση» όπως εξηγεί και ο Radhesh Balakrishnan, general manager, της OpenStack, Red Hat, προσθέτοντας στοιχεία σε αυτό το μείγμα από την παραδοσιακή ΙΤ υποδομή όπως servers από εφαρμογές virtualization, containers και microservices.

Το συγκεκριμένο μείγμα γίνεται όλο και πιο δημοφιλές και οι λόγοι που ακούει κανείς συχνότερα από τα χείλη των IT leaders είναι η ευελιξία και η ταχύτητα. Όπως λέει χαρακτηριστικά και ο Nathan A. Ulery, managing director, της συμβουλευτικής ΙΤ και performance services εταιρείας West Monroe Partners, «σε έναν “fail fast” κόσμο κανείς δεν θέλει να περιμένει πολλές εβδομάδες για το στήσιμο, για μια νέα ιδέα, της απαραίτητης υποδομής. Στο cloud μπορεί να γίνει deploy σε λίγες μέρες». Τα workloads που μετακομίζουν στο cloud δίνουν την δυνατότητα στο ΙΤ να υποστηρίζει δοκιμές σε κάθε προσπάθεια βελτιστοποίησης ή ανάπτυξης, γρήγορα, ευέλικτα και συχνά οικονομικότερα, αφού δεν προϋποθέτουν upscale σε υποδομές και κόστη.
Ταυτόχρονα όμως το παγκόσμιο ΙΤ οικοσύστημα, όσο και αν είδε το cloud σαν λύση ειδικά στις προκλήσεις της πανδημίας, όπου η ανάγκη της τηλεργασίας εκτόξευσε τις απαιτήσεις σε ΙΤ υποδομές που έπρεπε να αναπτυχθούν σε μηδενικό χρόνο, δεν πείθεται ακόμα να εγκαταλείψει πλήρως το παραδοσιακό IT infrastructure.

Ήδη από το 2017, η τάση είχε αρχίσει να διαγράφεται σε Internet Trend Reports της Mary Meeker και άλλων αναλυτών: οι ΙΤ leaders αποφεύγουν να βάλουν «όλα τα αυγά τους σε ένα καλάθι», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει. Ειδικά όταν αυτό το καλάθι βρίσκεται «κάπου εκεί έξω». Διαφαίνεται μια δυναμική στην οποία, όταν ο φόβος της ασφάλειας ελαχιστοποιείται, ο φόβος του vendor lock-in καταλαμβάνει τον χώρο που αφήνει ελεύθερο και αντίστροφα.
Το hybrid cloud διακόπτει αυτή την διελκυστίνδα ακινητοποίησης του ΙΤ μετασχηματισμού αφού αφήνει την τελική «συνταγή» του ΙΤ μείγματος στην διακριτική ευχέρεια της εκάστοτε επιχείρησης. Η οποία, όχι μόνο μπορεί να αποφασίζει τις «δόσεις» cloud και παραδοσιακής υποδομής ΙΤ που θα προσθέσει στην ΙΤ στρατηγική της, ανάλογα με τις ανάγκες, τα εργαλεία και τον προϋπολογισμό της. Αλλά παρέχει και την δυνατότητα, ανά πάσα στιγμή, να αλλάξει και αυτή την αναλογία προσαρμόζοντας την στις ανάγκες της, όταν και όπως αυτές αλλάζουν.

Kαι hybrid και multi και cloud
Σε αυτή την ήδη πολύπλοκη κονσόλα επιλογών έρχεται τώρα να προστεθεί άλλο ένα «πάνελ» εναλλακτικών, υπερ-πολλαπλασιάζοντας τις υπάρχουσες hybrid εναλλακτικές. Έτσι, οι «πελάτες» μπορούν να συνδυάζουν υπηρεσίες περισσότερων από ενός provider. Επιλέγουν τις υπηρεσίες που τους ταιριάζουν από τον καθένα, αποφεύγουν το vendor lock-in και πολλαπλασιάζουν την ασφάλεια των υπηρεσιών στην ίδια λογική με την οποία το παραδοσιακό ΙΤ ελαχιστοποιούσε τους κινδύνους total failure, με την δημιουργία πολλαπλών disaster sites σε διαφορετικά γεωγραφικά περιβάλλοντα.

Παρόλα αυτά, οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν στο μότο του Kelly Begeny channel manager της DSM Technology Consultants ότι «το multi cloud είναι κυρίως στρατηγική». Δεν μπορεί να υιοθετηθεί σαν υπηρεσία ή «προϊόν», αν δεν χαραχθεί και αναλυθεί πρώτα στρατηγικά. Όπως και η σύσταση του σωστού μείγματος hybrid cloud άλλωστε.
Σε αυτό το οικοσύστημα hybrid cloud ενισχύεται η δημιουργία και λειτουργία microservices. Εκείνων δηλαδή των single function υπηρεσιών που δημιουργούνται από μικρές ευέλικτες και γρήγορες ομάδες για να διεκπεραιώνουν μία μόνο ανεξάρτητη διεργασία και επικοινωνούν μόνο μέσω public interfaces. Οι microservices αναδεικνύονται έτσι σε ιδανικές υποψήφιες για τα containers, αφού σε συνδυασμό με αυτά μπορούν τόσο να υλοποιούν applications σε modular δομές υπηρεσιών, όσο και να αναδιατάσσονται και να αναπροσαρμόζονται παράγοντας νέες εφαρμογές. Γίνονται έτσι ένα είδος building block για τους developers, σε όλη την hybrid cloud υποδομή.

Σε αυτόν τον κύκλο λειτουργικού μετασχηματισμού το ζήτημα της ασφάλειας δεδομένων και διαδικασιών παραμένει ζωτικής σημασίας ανεξάρτητα από το ποσοστό και το μείγμα του hybrid cloud που υιοθετείται. Η μέχρι στιγμής εμπειρία δείχνει ότι η εστίαση στην κυβερνοασφάλεια πρέπει να διατηρείται σε κάθε βήμα, τόσο της μετάβασης σε hybrid cloud λειτουργία όσο και μετά από την ολοκλήρωση της.

Ανεξάρτητα από την διαδρομή που προτείνουν, όλοι οι ειδικοί συμφωνούν, ότι αυτή η μετάβαση από την παραδοσιακή ΙΤ υποδομή στο hybrid cloud οικοσύστημα δεν είναι μια απλή διαδικασία.
Για είναι επιτυχημένη χρειάζεται προετοιμασία, με την χάραξη στρατηγικής, αντικειμενικών και ενδιάμεσων στόχων την βασική προϋπόθεση. Ενώ η επιλογή τόσο του κατάλληλου ανθρώπινου δυναμικού ΙΤ -δύσκολη στη νέα πραγματικότητα, όπου τα απαιτούμενα skillsets αναθεωρούνται διαρκώς- όσο και των vendors είναι θεμελιώδης για τη επιτυχημένη πορεία.
Παρόλα αυτά το ταξίδι είναι αναπόφευκτο, αφού όπως είχε αναγνωρίσει και η Gartner σε παλιότερη αναφορά της, το να υπάρξει μια εταιρεία που θα θέσει μια “no-cloud” στρατηγική σήμερα, θα είναι τόσο πιθανό όσο να υιοθετήσει και μια αντίστοιχη “no -internet” στρατηγική.