Αγαπητοί αναγνώστες,

«Πάνω εκεί στης Πίνδου μας τις κορφές…». Όχι, δεν μας έπιασε κάποια εθνικοπατριωτική έξαρση, απλά ακούγοντας μια ιστορία μάς ήρθαν ασυναίσθητα στο μυαλό οι στίχοι που τραγουδούσαμε κατά τις σχολικές εορτές προκειμένου να τιμήσουμε την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940. Εκεί ψηλά, λοιπόν, με μεθοδικότητα, σχέδιο, βλέμμα στραμμένο προς το μέλλον, παρακολούθηση των διεθνών τάσεων, μα και κομματάκι νεοπλουτίστικη αντιγραφή, επιχειρείται μια σημαντική προσπάθεια εξωστρέφειας από την πλευρά του «Κουλουρά» και ενδεχομένως να καταφέρει να σταθεί ακόμη και σε μεγαλύτερα παπούτσια απ’ αυτά που του αναλογούν.

«Πρόκειται για μια κίνηση… αποτίναξης της έννοιας του “μικρού”, “περιφερειακού παίκτη”, με “περιορισμένες δυνατότητες” και “εμβέλεια που δεν ξεπερνά τα όρια μιας Περιφέρειας, ου μην της πρωτεύουσάς του…», ισχυρίζονται γνωστοί και «φίλοι». Βέβαια, με βάση την ιστορική διαδρομή του «Κουλουρά», ορισμένα στοιχεία καινοτομίας δεν μπορούν παρά να του αναγνωριστούν. Σε σημείο τέτοιο που ακόμη και τα συστημικά μαγαζιά αδυνατούν να βρουν απάντηση και να δώσουν λύση μέσω εξειδικευμένων προϊόντων ή λύσεων. Έστω κι εάν αυτό οφείλεται πρωτίστως σε ζήτημα στρατηγικής και όχι τεχνολογικής ένδειας.

Παρόλα αυτά, ο «Κουλουράς» δείχνει να είναι αποφασισμένος για το επόμενο βήμα του προς την κατεύθυνση της υιοθέτησης μιας τεχνολογίας η οποία από αρκετούς στον κλάδο έχει χαρακτηριστεί ως την αρχή του τέλους του, μα ορισμένοι θεωρούν ως «γέφυρα» προς το μέλλον. Και αν μη τι άλλο, από τέτοιες (σ.σ. γέφυρες) γνωρίζουν καλά στα λημέρια του «Κουλουρά»…

 

Οι σοβαροi οργανισμοi είθισται να λειτουργούν με την λογική του «τα εν οίκω μη εν δήμω». Ακόμη και εάν πρόκειται για εισηγμένες εταιρείες. Εντός, μπορεί και εκτός των συνόρων. Υπό αυτό το πρίσμα, όταν λάβει χώρα ένα περιστατικό με ξεκάθαρο pattern, τότε δεν εφαρμόζεται μια διαδικασία την ίδια στιγμή, μα αυτοματοποιημένα καταγράφεται και (παρ)ακολουθείται. Παράλληλα, επεξεργάζεται μια μινι-στρατηγική, με ξεκάθαρα βήματα και συγκεκριμένους τακτικούς χειρισμούς.

Απώτερος σκοπός είναι αφενός μεν η διαχείριση του περιστατικού με τον πλέον… αναίμακτο τρόπο και αφετέρου δε η αποστολή ενός ξεκάθαρου μηνύματος προς φίλους (πρωτίστως), μα και εχθρούς (δευτερευόντως). Τα πάντα είχαν ως αφετηρία μια αστοχία μερικών εκατομμυρίων, σε καίριο χρονικό σημείο και ενόσω στον «Αριθμομνήμων» λανσάριζαν εν χορδαίς και οργάνοις το game changer προϊόν του. Αποτέλεσμα; Ο επικεφαλής τεχνολογίας να… παραιτηθεί σε άσχετη χρονική στιγμή. «Καθαρές» δουλειές, που προσομοιάζουν με τσιμεντένια πέδιλα και ρίψη στην θάλασσα.

Κομματάκι… στριμωγμένα δείχνουν να είναι τα πράγματα στο μέχρι πρότινος θεωρούμενο και ως «cash-cow» μαγαζί του «Ερυθρού (με ροζ εσάνς) Τιμονιέρη». Ήταν στραβό το κλίμα, ήρθε και ο Covid-19 και από τις ΗΠΑ σταμάτησε η ροή συμβολαίων και χρήματος. Από πού, λοιπόν, να προκύψουν έσοδα, την στιγμή κατά την οποία έχεις ποντάρει τα χρήματά σου σε ένα χαρτί;

Όση δράση κι εάν έλαβε τελευταία, άργησε, μα κατάλαβε πως οι καιροί έχουν αλλάξει, οι πρακτικές είναι εντελώς διαφορετικές σε σχέση με τις περασμένες δεκαετίες, ενώ η ισχύς του -πλέον- δεν ξεπερνά τα στενά όρια μιας Λεωφόρου.

Ενδεχομένως και πολύ να εικάζουμε… Αναγκαστικά, παραχώρησε τα ηνία σε εις εκ των… παραγιών του, αποφεύγοντας και πάλι να δώσει το «δακτυλίδι» στο προερχόμενο εκ του στενού περιβάλλοντος φαβορί. Δείγμα, του πόσο απογοητευμένος είναι στην πράξη από το σύνολο των διαδόχων του, τις managerial δυνατότητές και την αποτελεσματικότητά τους. Έχει δε και την ατυχία το σύνολο των παιδιών του (εξ αίματος μα και εξ’ αγχιστείας) να είναι αποκλειστικά άρρενες, γεγονός που απέκλειε την πιθανότητα στο μαγαζί να… φυσήξει φρέσκος αέρας και μια καθαρή ματιά…