Αγαπητοί αναγνώστες,

«οι καλοί φίλοι στην κρίσιμη στιγμή φαίνονται»: Θεωρείται -περίπου- ως δεδομένο πως όλοι -με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- έχουν ευεργετηθεί από κάποια πιθανή φιλία ( βλ. networking) σε μια δεδομένη στιγμή της καριέρας ή της ίδιας της ζωής σας. Πολύχρονη, καρδιακή, ευρύτερα συναδελφική, ελάχιστα ανταγωνιστική, ακόμη και ευκαιριακή. Μα πάντοτε αποδοτική.
Έτσι και ο «Ιπτάμενος», ο οποίος εδώ και μια διετία δείχνει να έχει χάσει τον προσανατολισμό του και να κινείται με βάση τα δεδομένα που προκύπτουν από μια «πειραγμένη» πυξίδα.
Κάτι, που στην πραγματική ζωή μπορεί να οδηγήσει σε πραγματική τραγωδία, ωστόσο σε επίπεδο καριέρας, το πολύ να ταλαιπωρήσει κάποιον λίγο παραπάνω, να τον αγχώσει για την επόμενη… περιπέτεια και να τον πονοκεφαλιάσει λίγο πιο έντονα, ανησυχώντας μήπως και αφήσει κάποιο στίγμα, μιας σφραγίδας συνυφασμένης με την αποτυχία που ενδεχομένως να έχει βιώσει το ίδιο το στέλεχος, πέρα από τη νόρμα των επιτυχιών.

Η περίπτωση του «Ιπτάμενου» έμοιαζε μπερδεμένη, μέχρι την στιγμή που μια ευαίσθητη ψυχή από το όχι και τόσο μακρινό παρελθόν αποφάσισε να του προσφέρει μια χείρα βοηθείας, για να κάνει και αυτή (η ψυχή) τη δουλειά της. Χείρα; Γραφείο, τίτλο και διεύθυνση θα ήταν το ορθότερο. Προσαρμοσμένα δε, στα γνωστικά του αντικείμενα, με μια πιο σύγχρονη προσέγγιση μάλιστα. Το έργο του; Να συνεχίσει να δουλεύει ασταμάτητα για να υπενθυμίσει ότι το netwoρking από μόνο του δεν φέρνει την επιτυχία. Πόσο μάλλον όταν συνοδεύεται από ικεσίες…

Θυμαστε που στην προηγούμενη ακριβώς έκδοσης σας είχαμε αναφέρει σχετικά με τα… (οικονομικά) σφιξίματα που φαίνεται πως έχουν στο μέχρι πρότινος άκρως προσοδοφόρο μαγαζί του «Ερυθρού (με ροζ εσάνς) Τιμονιέρη»; Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, και καθώς έσφιγγε η… θηλιά, η διοίκηση του μαγαζιού αποδύθηκε σε ένα μπαράζ ανακοινώσεων. Τι ανανεώσεις υφιστάμενων συμβολαίων, τι νέα project, τι συνεργασίες, τι καινοτομίες, τι προϊόντα, το… σώσε έγινε. Μάλιστα, στην περίπτωση κατά την οποία κάποιος αδαής δεν είχε πλήρη ή έστω μερική γνώση της κατάστασης που πραγματικά επικρατεί με την εν λόγω εταιρεία, τότε ενδεχομένως να αποκτούσε εντελώς διαφορετική εικόνα σχετικά με το status, τα πεπραγμένα και το ρεαλιστικό «ύψος» της.
Βέβαια, με όλο αυτόν τον καθαρόαιμα επικοινωνιακό ορυμαγδό από την πλευρά του μέχρι πρότινος άκρως προσοδοφόρου μαγαζιού του «Ερυθρού (με ροζ εσάνς) Τιμονιέρη», ασυναίσθητα έρχεται στο νου μια συνήθη επωδό της αγοράς: «Πολλή φασαρία, μεγάλη πτώση…».

Έντονη κινητικότητα παρατηρούνταν ολόκληρο το καλοκαίρι, με κοινό παρανομαστή ένα υψηλόβαθμο στέλεχος με… ουρά και μια «επώνυμη» αυτοκρατορία.
Η τελευταία προσπαθούσε (;) από καιρό να εκσυγχρονιστεί σε κάθε της έκφανση, καθώς μπορεί να δραστηριοποιείται σε έναν τομέα υψηλής έντασης, εξόχως δημιουργικό και άκρως εξωστρεφές, εντούτοις όμως η ίδια αποτύγχανε οικτρά σε κάθε ένα από αυτά τα χαρακτηριστικά. Ηθελημένα, καθώς οι επικεφαλής της ουδέποτε έδειχναν ενδιαφέρον να κάνουν «τσεκ» στα ανάλογα «κουτάκια». Αντιθέτως, εμφορούνταν πάντοτε από μια πιο… ρομαντική αίσθηση του επιχειρείν, η οποία λίγο έως πολύ τους έβγαινε. Οπότε, ποιος ο λόγος για αλλαγές και εκσυγχρονισμούς; Μέχρι την στιγμή κατά την οποία με κάποιο «μαγικό» τρόπο η εν λόγω «επώνυμη» αυτοκρατορία απέκτησε ένα… (επιχειρηματικό) εξώγαμο, το οποίο δεν γνώριζε που θα το εντάξει και πως θα το αξιοποιήσει. Την λύση στον «γρίφο» έδωσε η ίδια η φύση -λέγε με και πανδημία. Αποτέλεσμα; Οι αρνητές του χθες να μεταβληθούν σε οπαδούς του σήμερα. Προσθέστε τον ρόλο και τον χαρακτήρα του υψηλόβαθμου στελέχους με… ουρά και το αποτέλεσμα θα φανεί στις οθόνες εντός των ημερών! Φορητών, desktop και επιπαλάμιων, εννοούμε…

 

Ο Καίσαρας, η γυναίκα του και ο χορός εκατομμυρίων

Αγαπητοί αναγνώστες, φίλες και φίλοι,
Νέα εμφάνιση, νέα θεματολογία, νέα συχνότητα κυκλοφορίας, είπαμε να προσθέσουμε και μια καινούρια, ανάλαφρη, διασκεδαστική, όσο και… καυστική ματιά / πινελιά στα τεκταινόμενα του ευρύτερου κλάδου της πληροφορικής, των τηλεπικοινωνιών και του επιχειρείν εν γένει.
Κάθε μήνα, λοιπόν, ο… Disruptor θα αναλάβει να σας φωτίζει μέσω της… συσκότισης για μια σειρά από ζητήματα που προέρχονται ή ακόμη και αφορούν την εγχώρια αγορά. Δίχως προκατάληψη, ιδεοληψίες και “στεγανά”, μα με πολύ φαντασία, χιούμορ και δημιουργικότητα.
Καλή μας αρχή!

Κι ενώ τα εκατομμύρια ευρώ… “χορεύουν” δεξιά και αριστερά σε πηχιαίους τίτλους, τα σχέδια μεγαλεπίβολα, οι υποσχέσεις και τα μεγαλόστομα “θα” δίνουν και παίρνουν, η κοινή συνισταμένη περί “χρονικής επιτάχυνσης αναφορικά με την υλοποίηση προγραμμάτων και δράσεων καθώς επίσης και της ανάπτυξης υπηρεσιών και λειτουργιών e-διακυβέρνησης” ή της “ολοκληρωμένης παροχής υπηρεσιών προς του πολίτες” και άλλα… φανταχτερά προκαλούν κλίμα ευφορίας (προσοχή στη σύνταξη), ο “κεντρικός εγκέφαλος” και “host-master” του όλου εγχειρήματος λειτουργεί… αναλογικά!
Βλέπετε, προκειμένου να έρθει “μαλακά”, και να μην διαταράξει τους… τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας, τεχνολογικά κινείται με όρους επιπέδου… fax! Δεν πρόκειται για απλό ευφυολόγημα, αλλά για μια απτή πραγματικότητα που λαμβάνει χώρα εδώ και μερικούς μήνες. Ούτε με τον… αραμπά να ερχόταν αυτή η -πολυπόθητη- τεχνολογική μετεξέλιξη στην -πολύπαθη- πατρίδα μας. Μη μου τους κύκλους τάραττε και διηγώντας τα να κλαις…

Ο σύγχρονος κόσμος μπορεί να κινείται την τελευταία διετία στους ρυθμούς που επιτάσσει ο ψηφιακός μετασχηματισμός, ωστόσο κάποιοι εντός των συνόρων… αντιστέκονται σθεναρά προτάσσοντας πρακτικές περασμένων ετών, για να μην πούμε δεκαετιών.
Την ίδια στιγμή αποδεικνύουν στην πράξη, δίνοντας δίκιο στο “παιντί” πως “Λεφτά υπάρχουν”. Και δη αρκετά, θα συμπληρώναμε…
Πρόσφατο παράδειγμα, κορυφαίος ασφαλιστικός φορέας της χώρας που θεώρησε απολύτως λογικό (όσο και αιτιολογημένο) να διαθέσει το… ασήμαντο ποσό των 7,8 εκατομμυρίων ευρώ (ναι, σωστά διαβάσατε) συν ΦΠΑ προκειμένου να λάβει υπηρεσίες διακίνησης παραστατικών και αλληλογραφίας των υπηρεσιών του σε ολόκληρη τη χώρα!
Πως είπατε; e-Mail; Intranet; Που να μπλέκουμε με τις εφευρέσεις του σατανά; Εμείς δεν είμαστε για τέτοιες διαδικασίες. Χώρια που δεν θα λάβουμε και κανά “παχυλό” επίδομα για τη διαχείρισή τους. Οπότε, τι μας νοιάζει; Εξάλλου, δικά μας λεφτά είναι; Α, ξέχασα: “Οι κακοί ξένοι που θέλουν να… αρπάξουν τη δημόσια περιουσία φταίνε για όλα”. Μπεε!

Αλήθεια, πόσες φορές δεν έχετε ακούσει ή διαβάσει τη ρήση: “Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, αλλά πρέπει και να δείχνει”;
Πόσο, μάλλον, όταν αφορά σε πολλαπλές απευθείας αναθέσεις που πραγματοποιούν συγκεκριμένοι δημόσιοι οργανισμοί, αλλά και τοπικές αυτοδιοικήσεις.
Μάλιστα, έχουν γίνει τόσο… εξπέρ στη συγκεκριμένη λογική που σχεδόν αποτελεί μονοδιάστατη -πλέον- πεπατημένη. Οι δε “ευνοημένοι” και αποδέκτες των αναθέσεων είναι συνήθως εταιρείες… αγνώστου πατρός, περιορισμένων δυνατοτήτων και δίχως -σε πλείστες περιπτώσεις- να πληρούν τα κριτήρια που θα έπρεπε να ισχύουν αμά τη διεξαγωγή ανοικτών διαγωνισμών.
Προκειμένου δε να μην προκύπτει κάποιου είδους -σοβαρό- κώλυμα, η ανάθεση “σπάει” σε μια σειρά από υπό-έργα, αλλοιώνοντας σε σημαντικό βαθμό τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις που θα έπρεπε να ίσχυαν. Είπαμε, πάντοτε είμαστε εφευρετικοί σε “πατέντες” και εναλλακτικές διαδρομές.