Τα projects δεν είναι κάτι νέο. Τον 17ο αιώνα ο Danies Defoe, στο «An Essay upon Projects», περιέγραψε τον ειδικό ρόλο που έπαιξαν τα projects για τη δημιουργία μιας καλύτερης κοινωνίας. Εκατό χρόνια αργότερα, ξεκίνησε η πρώτη Βιομηχανική Επανάσταση με επίκεντρο την αποτελεσματικότητα και τα κέρδη που αποκτήθηκαν από τις επενδύσεις κεφαλαίου. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950 το project management, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, είχε προκύψει από τα έργα (και προγράμματα) της αεροδιαστημικής και της άμυνας στις ΗΠΑ, με βάση τις αρχές της Επιχειρησιακής Έρευνας (O.R.) που ήταν πολύ δημοφιλής εκείνη την εποχή.

Η εστίαση ήταν κυρίως σε μαθηματικές προσεγγίσεις όπως στο Polaris project (Peter Morris, 2013). Από τότε και μετά οι τεχνικές προγραμματισμού των έργων ήταν κυρίαρχες στον τομέα του project management. Τα τελευταία 20 έτη όμως διαπιστώθηκε ότι αυτή η προσέγγιση ήταν πολύ περιορισμένη. Η εστίαση μόνο στον τριπλό περιορισμό (χρόνος, κόστος, ποιότητα) δεν αρκεί. Σήμερα βιώνουμε μια σημαντική αύξηση στον αριθμό και τη σημασία των έργων. Μια έρευνα από το German Project Management Association (GPM) σχετικά με τις μελλοντικές τάσεις στη διαχείριση σχεδίων, ονόμασε αυτή την τάση «projectification». Σχεδόν όλοι οι τομείς της οικονομίας (ιδιωτικός, δημόσιος, μη κερδοσκοπικές οργανώσεις), επηρεάζονται από αυτή την τάση.

Πρόσφατη έρευνα της GPM που δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη δείχνει ότι το 40% του Γερμανικού ΑΕΠ παράγεται από projects. Ο Ralf Lundin et al. σε πρόσφατη έκδοση περιγράφουν μια αναδυόμενη «κοινωνία έργων-project society» που σχηματίζεται από «project-based organisations» και «project networks». Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά για την ανάπτυξη της κοινωνίας μας; Τα έργα βρίσκονται στο επίκεντρο «of getting things done» προσπαθώντας να εκτελέσουμε τα έργα με δομημένο τρόπο, προκειμένου να παραδώσουμε τα παραδοτέα (deliverables) των έργων. Ωστόσο, θα πρέπει να διευρύνουμε τις προσεγγίσεις μας στο θέμα. Τα projects είναι το μέσο για την υλοποίηση των στρατηγικών μας. Δεν είναι μόνο τα παραδοτέα, αλλά οι μακροπρόθεσμες φιλοδοξίες και τη βιώσιμη αλλαγή που επιδιώκουμε δια μέσου των projects.

Έτσι, τα παραδοτέα του projects (ή των programmes) είναι το μέσο για την υλοποίηση των στρατηγικών που οδηγούν σε μακροπρόθεσμα οφέλη. Σε αυτό το μετα-βιομηχανικό κόσμο, θα πρέπει να επικεντρωθούμε εκ νέου στα αποτελέσματα και συναφείς αλλαγές που υλοποιούν τα projects και τα programmes. Τι πρέπει όμως να αλλάξουμε στον τρόπο που διαχειρίζονται τα έργα; * Θα πρέπει να διευρύνουμε τις προοπτικές μας για το project management των έργων σκεφτόμενοι περισσότερο στρατηγικά και βλέποντας τα έργα ως το μέσο για την υλοποίηση των στρατηγικών της εταιρείας. Τα έργα ασχολούνται με το «getting things done» με τον πιο αποτελεσματικό και βιώσιμο τρόπο. * Οι project managers δεν είναι μόνο «συντονιστές», πρέπει να είναι επιχειρηματίες. Αυτό σημαίνει ότι είναι άτομα που έχουν το θάρρος να δημιουργήσουν κάτι πρωτοποριακό που κινεί τον κόσμο προς τα μπροστά (http://blog.ipma.ch/entrepreneurs-are-the-lifeblood-of-economic-growth/).

* Υπάρχει ανάγκη για σύγκλιση και συνέργειες μεταξύ των δύο κλάδων του «project management» και του «change mana-gement». Αυτοί οι κλάδοι είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Οι project managers πρέπει να ενσωματώνουν προσεγγίσεις που υιοθετούνται από τους επαγγελματίες του change management και το αντίστροφο. * Το project management είναι μια ώριμη πειθαρχία σε πολλές από τις ανεπτυγμένες χώρες. Τώρα υπάρχει επείγουσα ανάγκη της εκπαίδευσης και της κατάρτισης σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, ξεκινώντας από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μέσω της επαγγελματικής και ακαδημαϊκής εκπαίδευσης.

* Τέλος, το πιο σημαντικό, είναι ότι τα projects είναι σχετικά με ανθρώπους. Οι άνθρωποι εκτελούν τα projects και οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα αποτελέσματα των projects. Έτσι, η διοίκηση των «ενδιαφερόμενων μερών» (stakeholder management) γίνεται όλο και πιο σημαντική. Εάν όλοι οι άνθρωποι που εμπλέκονται ή επηρεάζονται από τα έργα κατανοούν το σκοπό και το νόημα του έργου, η αλλαγή είναι πιο εύκολα υλοποιήσιμη. Εν κατακλείδι. Όταν τα projects στην Γερμανία παράγουν το 40% του ΑΕΠ της χώρας, καταλαβαίνουμε όλοι το πόσο σημαντικά είναι τα έργα. Έτσι, αλλάζοντας τον τρόπο που διοικούμε τα έργα και τα προγράμματα έργων, αλλάζουμε τον κόσμο!!!

Reference: Άρθρο του Reinhard Wagner, IPMA President