Ο σχεδιασμός υπηρεσιών είναι ένα σημαντικό κομμάτι της υλοποίησης στρατηγικής υπηρεσιών που έχει χαρτογραφηθεί από την Ανώτατη Διοίκηση διαχείρισης υπηρεσιών Πληροφορικής.

Στον σχεδιασμό υπηρεσιών η υφιστάμενη απόδοση μπορεί να προσμετράται με διάφορους τρόπους, όπως είναι για παράδειγμα, ο αριθμός γνωστών σφαλμάτων ανά έκδοση υπηρεσίας. Αν δεν γνωρίζετε αυτό το στατιστικό ανά υπηρεσία, τότε δεν μετράτε ένα σημαντικό σημείο ελέγχου ποιότητας υπηρεσίας. Ισως ένα άλλο κρίσιμο σημείο αξιολόγησης είναι τα αποτυχημένα service releases. Πώς θα επιτύχετε μείωση αποτυχημένων release και μείωση σφαλμάτων ανά υπηρεσία; Θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι τα workarounds που σκαρφίζονται οι χρήστες είναι ένα σημαντικό κόστος για μια αποτυχημένη νέα έκδοση που δεν καταφέρνει να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της ύπαρξης και των στόχων του.

Μια άλλη όψη στον σχεδιασμό υπηρεσιών είναι οι αλλεπάλληλες αλλαγές που αιτούνται, είτε πελάτες είτε προκύπτουν από δυσλειτουργίες προηγούμενων εκδόσεων. Γενικότερα, οι όποιες αλλαγές έχουν τεθεί σε μια σειρά αποδοχής και εφαρμογής πρέπει να αξιολογούνται βάση Post-Implementation Review (PIR) της επιτυχημένης έκβασής τους, με σαφή απάντηση για το αν εξυπηρέτησαν τον αρχικό σκοπό για τον οποίο δόθηκε αποδοχή. Αρα, τίθεται το ερώτημα του πώς θα επιτύχετε μείωση αποτυχημένων αλλαγών. Το PIR θα πρέπει να καταγράφει την πολυπλοκότητα των συνθηκών των αποτυχημένων αλλαγών για να κριθεί, τελικά, το εύρος της παρέμβασης που απαιτείται. Αλλαγές μπορούν να επέλθουν και σε περιουσιακά στοιχεία, κάτι που μας οδηγεί στο IT Asset Management. Εδώ τίθεται το ερώτημα τού πώς θα επιτύχετε μείωση μη χρησιμοποιούμενων assets και πώς θα επιτύχετε αφαίρεση μη χρησιμοποιούμενων περιουσιακών στοιχείων.

Διερωτηθείτε αν υπάρχουν αλλαγές που απαλλάσσουν περιουσιακά στοιχεία που δεν εξυπηρετούν τη λειτουργία κάποιας υπηρεσίας. Είναι σημαντικό να χάσουμε κι άλλο λίπος. Η μη χρησιμοποίηση αυτών των περιουσιακών στοιχειών βοηθάει στο να μην ασχοληθούμε, πλέον, με το πώς θα τα διαχειριστούμε. Τη λιτοδίαιτη συνταγή συμπληρώνει η συνεχής ανάγκη για επαναχρησιμοποίηση της γνωσιακής βάσης δεδομένων ανά υπηρεσία, είτε αυτό αφορά service asset, είτε service incident είτε service change.