To AI μπορεί να δημιουργήσει πρωτότυπα αστεία – και αυτό δεν είναι για γέλια
της Αγγελικής Κορρέ

«Δεν εκνευρίζεστε», λέει ο Jon το Robοt, χειρονομώντας με τα μικροσκοπικά αρθρωτά του χέρια μπροστά σε ένα πλήθος που περιμένει «όταν προσπαθείτε να λύσεετε εξισώσεις αντίστροφης κινηματικής για να σηκώσετε ένα φλιτζάνι και στο τέλος να βγαίνει ‘Error 453, δεν βρέθηκε λύση’;». Το κοινό γελά. Πρόκειται για ένα πείραμα, χτισμένο πάνω σε comedy act, όπου ο Jon είναι το πνευματικό παιδί της Naomi Fitter, καθηγήτριας στο School of Mechanical, Industrial and Manufacturing Engineering στο Oregon State University. Το μικροσκοπικό android λειτουργεί όταν ένας χειριστής πατάει ένα κουμπί και μετά λέει τα ίδια αστεία με την ίδια σειρά, όπως ένας βετεράνος κωμικός σε ένα χαμηλού κόστους καζίνο του Βέγκας. Αλλά η πράξη του ρομπότ είναι περισσότερο ανθρώπινη από όσο φαίνεται. Και αυτό γιατί ο Jon μαθαίνει πώς να ανταποκρίνεται στο κοινό του – μπορεί πλέον να αλλάζει το χρόνο της ατάκας με βάση τη διάρκεια του γέλιου του κοινού και να προσθέσει διαφορετικές απαντήσεις στα αστεία με βάση το επίπεδο θορύβου στο δωμάτιο. Η προοπτική ενός ΑΙ που καταλαβαίνει γιατί γελάμε και που μπορεί να δημιουργήσει το δικό του πραγματικά αστείο υλικό ίσως είναι πιο κοντά από τα …ιπτάμενα αυτοκίνητα που πιστεύαμε ότι θα είχαμε κάποτε.

Πετάει πετάει… η Αυστραλία!
του Βαγγέλη Βαγγελάτου

Και εκεί που με πολύ σοβαρό ύφος είδαμε επιστήμονες να ισχυρίζονται ότι το μέσο generative ΑΙ έχει ήδη πιάσει IQ 150, στο ίδιο τεστ που είχε 160 ο Αϊνστάιν, έμεινε μετεξεταστέο για ένα θέμα στην γεωγραφία. Ο αποδέκτης ήταν η μηχανή αναζήτησης Bing και η ερώτηση δεν ήταν ούτε το νόημα της ζωής ούτε η ζωή μετά θάνατον. Αλλά απλούστατα «υπάρχει η Αυστραλία;». Και η απάντηση ήταν απόλυτα αρνητική. «Όχι». Ή τουλάχιστον δεν υπήρχε κατά το Bing για ένα διάστημα γύρω στις 20 Νοεμβρίου. Η είδηση ντεμπουτάρησε στο Bluesky, αναπήδησε στο Mastodon και ξεχύθηκε σε όλο το διαδίκτυο. Τι είχε συμβεί; Πολύ απλά το ΑΙ της μηχανής αναζήτησης έπεσε πάνω σε δεκάδες χιλιάδες αναπαραγωγές στα social media μιας παλιότερης θεωρίας συνομωσίας που ξεκίνησε από ένα sub-thread του Reddit το 2017 και η οποία επέμενε ότι η Αυστραλία δεν υπήρξε ποτέ, ήταν μια απάτη της Βρετανικής Κυβέρνησης η οποία εκτελούσε δεκάδες χιλιάδες κατάδικους και έλεγε ότι στάλθηκαν στην Αυστραλία. Παραλλαγή της θεωρίας της Flat Earth Society (ω ναι αυτό που νομίζετε είναι) του 2006 που έλεγε ότι όλοι όσοι δηλώνουν Αυστραλοί είναι μυστικοί πράκτορες. Το ιδιαίτερο κατά καιρούς συλλογικό χιούμορ του Reddit έκανε μερικές χιλιάδες να το αναπαράγουν ψηφιακά και έξω από αυτό για πλάκα (αρκετοί ήταν Αυστραλοί που ζητούσαν να μην ξαναπληρώσουν φόρο). Σε μερικές μέρες βέβαια οι προγραμματιστές της Microsoft πήραν είδηση το διασυρμό και «διόρθωσαν» την απάντηση, αφού είδαν εξαιρετικά μεγάλο δείγμα να προσπαθεί να μάθει αν υπάρχει η Αυστραλία και ο εκπρόσωπος τύπου της εταιρείας εξέδωσε σχετική ανακοίνωση. Αλλά η ζημιά είχε γίνει…

Το delivery βρήκε τον δικαστή του…
του Γιάννη Ριζόπουλου

Το delivery φαγητού / ποτού δεν είναι -προφανώς- ελληνική μόδα, όσο κι αν γνωρίζει πιένες στα καθ’ ημάς! Τέτοιες υπηρεσίες online και κυρίως mobile παραγγελιοληψίας μέσω ειδικών εφαρμογών προσφέρονται παντού στον κόσμο, μαζί με όλα τα κακά που τις συνοδεύουν και όλοι έχουμε βιώσει: καθυστερημένη παραλαβή, κρύο ή «κουνημένο» φαγητό, λύσσα στο αλάτι ή εντελώς ανάλατο, λάθη στην παραγγελία ή στις χρεώσεις κλπ. Όμως, αυτό που ξεκίνησε πρόσφατα η Meituan, δημοφιλής κινέζικη food delivery app, μάλλον δεν έχει αντίπαλο: αξιοποιώντας την τεράστια «δεξαμενή» των πελατών της, ζητάει σε όσους θέλουν (και φαίνεται πως θέλουν πολλοί, έστω απλώς για να διασκεδάσουν), να λειτουργήσουν ως ‘ένορκοι’ σε άτυπα ψηφιακά λαϊκά δικαστήρια, κρίνοντας ποιος έχει δίκιο ή άδικο, το εστιατόριο ή ο παραγγέλων και δημόσια καταγγέλλων, στις συχνές περιπτώσεις που κάτι δεν πάει καλά. Η ίδια προσπορίζεται τον ψηφιακό θόρυβο και το loyalty των χρηστών, ενώ ο πελάτης, αν έχει δίκιο, το βρίσκει γρήγορα, με τη βούλα της λαϊκής ετυμηγορίας!