Τα περιστατικά ασφαλείας και τα λειτουργικά σφάλματα που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη φτάνουν πλέον μαζικά στα ανώτατα διοικητικά κλιμάκια των επιχειρήσεων στην περιοχή EMEA (Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Αφρική), μια ευρεία αγορά στην οποία υπάγεται λειτουργικά και η Ελλάδα. Σύμφωνα με τη νέα έρευνα της IBM, η οποία πραγματοποιήθηκε σε δείγμα άνω των 3.200 υψηλόβαθμων στελεχών, το 80% των οργανισμών αναφέρει ότι ένα AI περιστατικό, όπως η διαρροή δεδομένων, απασχόλησε το διοικητικό συμβούλιο ή το C-suite κατά το περασμένο έτος. Παρά την υψηλή ορατότητα αυτών των κρίσιμων αστοχιών, μόλις το 40% των διοικήσεων προχώρησε στη συνέχεια σε ουσιαστικές αλλαγές των εσωτερικών πολιτικών διακυβέρνησης.

Η απόσταση μεταξύ της τεχνολογικής υιοθέτησης και του αποτελεσματικού ελέγχου αναμένεται να μεγαλώσει, καθώς οι επιχειρήσεις μεταβαίνουν στα αυτόνομα AI agents. Τα τρία τέταρτα των ερωτηθέντων στελεχών εκτιμούν ότι τα συστήματα αυτά θα λαμβάνουν εταιρικές αποφάσεις με αυξημένη αυτονομία έως το 2027, εκτελώντας διεργασίες χωρίς ανθρώπινη έγκριση σε κάθε βήμα. Ωστόσο, μόνο το 37% των οργανισμών διαθέτει αυτή τη στιγμή συστήματα διακυβέρνησης ικανά να υποστηρίξουν αυτή τη λειτουργική κλίμακα. Αντιμέτωπες με την πίεση της αγοράς, το 56% των επιχειρήσεων συνεχίζει την ανάπτυξη τεχνητής νοημοσύνης παρακάμπτοντας την κανονιστική ετοιμότητα, ενώ μόνο το 33% καθυστερεί την υλοποίηση μέχρι να διασφαλιστεί πλήρως ο έλεγχος.

Το ρυθμιστικό κενό και η νομική ευθύνη
Η απουσία αυστηρά καθορισμένων διαδικασιών αποτυπώνεται έντονα στη διαχείριση του νομικού και οικονομικού ρίσκου. Σήμερα, μόνο το 37% των οργανισμών διαθέτει επίσημη, εγκεκριμένη από το διοικητικό συμβούλιο ποσοτικοποίηση των οικονομικών κινδύνων που προκύπτουν από τα κενά στο AI governance. Ταυτόχρονα, καταγράφεται σαφής απουσία συναίνεσης για την απόδοση ευθυνών όταν ένα αυτόνομο σύστημα αστοχεί, με τον CIO ή τον CTO να συγκεντρώνει μόλις το 17% των απαντήσεων ως ο κύριος υπεύθυνος.

Οι απόψεις των στελεχών για τη νομική ευθύνη σε περιπτώσεις σημαντικής ζημιάς διίστανται μεταξύ της συνευθύνης παρόχου και πελάτη (20%), της ανάγκης για ένα νέο ρυθμιστικό πλαίσιο (19%) και της αποκλειστικής ευθύνης του παρόχου της τεχνολογίας (14%). Επιπρόσθετα, το 54% των εταιρειών αναγνωρίζει σοβαρά κενά στον τρόπο που ελέγχει τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης τα οποία χρησιμοποιούνται από εξωτερικούς προμηθευτές και συνεργάτες στην εφοδιαστική αλυσίδα. Στο ευρωπαϊκό περιβάλλον, το 41% των στελεχών ενισχύει ήδη τις επενδύσεις στη διακυβέρνηση ενόψει των υποχρεώσεων που επιβάλλει το EU AI Act για τα συστήματα υψηλού κινδύνου από τον Δεκέμβριο του 2027.

Ακολουθήστε μας σε LinkedIn & Facebook και γίνετε μέλος της μεγαλύτερης ελληνικής κοινότητας του κλάδου.