Η μεγάλη αντίφαση της ελληνικής ψηφιακής μετάβασης
της Αγγελική Κορρέ
Η πρόσφατη επισήμανση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι, παρά την εντυπωσιακή πρόοδο της χώρας στην ψηφιακή της μετεξέλιξη, η Ελλάδα εξακολουθεί να υπολείπεται καθοριστικά στο πιο κρίσιμο συστατικό -το εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό- δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Δεν πρόκειται για μια τεχνική λεπτομέρεια σε ένα ευρωπαϊκό report, αλλά για μια πραγματικότητα που επηρεάζει άμεσα την ικανότητα της χώρας να υλοποιήσει τις ίδιες τις φιλοδοξίες της. Η αλήθεια είναι ότι σχεδιάζουμε μια νέα ψηφιακή αρχιτεκτονική, όμως την ίδια στιγμή αφήνουμε κενές τις θέσεις εκείνων που θα τη λειτουργήσουν. Το έλλειμμα σε στελέχη cloud, AI, κυβερνοασφάλειας και data analytics δεν αποτελεί αφηρημένη έννοια.
Είναι ήδη το φρένο που επιβραδύνει την αγορά: έργα που τραβούν σε μάκρος, επιχειρήσεις που δυσκολεύονται να στελεχωθούν, οργανισμοί που περιορίζουν τις φιλοδοξίες τους επειδή απλά δεν υπάρχουν οι άνθρωποι. Αν συνεχίσουμε να πανηγυρίζουμε για τις υποδομές χωρίς να επενδύουμε με τον ίδιο ζήλο στους ανθρώπους που θα τις αξιοποιήσουν, κινδυνεύουμε να δημιουργήσουμε μια ψηφιακή βιτρίνα με εύθραυστο υπόβαθρο. Χρειαζόμαστε στρατηγική στο ταλέντο — στοχευμένη, σοβαρή και άμεση. Διαφορετικά, θα βρεθούμε να εισάγουμε δεξιότητες και να εξάγουμε προοπτικές, μια πραγματικότητα που καμία χώρα με ψηφιακές φιλοδοξίες δεν μπορεί να αντέξει για πολύ.
«Stop Hiring Humans» λέει…
του Βαγγέλη Βαγγελάτου
Μπορεί ο μισός κόσμος του ΙΤ -γιατί ο άλλος μισός είναι σε άρνηση ή σε στάση αναμονής- να προσπαθεί να πείσει την κοινωνία ότι το ΑΙ που καλπάζει ατίθασα δεν θα ποδοπατήσει τον κόσμο όπως τον ξέρουμε. Έφτασε όμως μία απλή διαφημιστική γιγαντοαφίσα σε μεγαλουπόλεις της Δύσης για να καταφέρει το καλοκαίρι που μας πέρασε να «αδειάσει» όλες τις προσπάθειες κατευνασμού των φόβων για το ΑΙ. Η εταιρία Artisan.co που προσφέρει ΑΙ chatbots και business development representatives, πληρώνοντας λιγότερο από 50.000 δολάρια για διαφημιστική καμπάνια κατάφερε να γίνει διάσημη σε χρόνο μηδέν.
Τύπωσε λίγα αλλά πολύ καλά στοχευμένα billboards που ανέβηκαν σε πολύ κεντρικά σημεία όπως η Times Square της Νέας Υόρκης , το κέντρο του Σαν Φρανσίσκο, το Λονδίνο κλπ. Η οργή του κόσμου που τα αναπαρήγαγε online έκανε την επικοινωνιακή δουλειά. Λίγο παραπάνω από όσο έπρεπε. Με +197% επιπλέον επισκεψιμότητα στο site της, και επιπλέον 65% αναγνωσιμότητα και δέυτερη πιο γρήγορα αναπτυσσόμενη στην κατηγορία της. Αλλά ο CEO της δέχθηκε απειλές κατά της ζωής του, προσπάθησε να απολογηθεί ακόμα και στο Reddit όπου οργισμένοι χρήστες άρχισαν να οργανώνουν επιδρομές καταστροφής των αφισών, η διαφημιστική είπε «δοκιμάσαμε και με πιο ήπια slogan, αλλά δεν είχαν αποτέλεσμα…δεν το εννοούμε, θέλουμε να βελτιώσουμε την δουλειά των υπαλλήλων και να τους απαλλάξουμε από το βαρετό κομμάτι».
Μέχρι και ο γερουσιαστής των ΗΠΑ Bernie Sanders σχολίασε «πολύ καλή ιδέα να μην προσλαμβάνετε ανθρώπους. Αλλά πως θα ζήσουν;». Η κυνική απάντηση είναι «πρόβλημα τους, όχι της Artisan». Οπότε μένει να απαντηθεί το ποιοι και με τι εισόδημα θα αγοράσουν ότι θα πουλάνε οι ΑΙ πωλητές της Artisan;
Όταν ο Claude βγάζει βόλτα το Unitree Go2
του Γιάννη Ριζόπουλου
Ο Claude βγάζει συχνά πλέον βόλτα το Unitree Go2. Κανένα πρόβλημα – ο αφέντης βγάζει βόλτα το δεσποζόμενο κατοικίδιό του και παίζει μαζί του, τι το περίεργο; Μόνο που ο Claude δεν είναι άνθρωπος, αλλά ένα γνωστό Μεγάλο Γλωσσικό Μοντέλο (LLM) και το Unitree Go2 ένα ρομποτικό σκυλί. Το ενδιαφέρον πείραμα -Project Fetch, το χαρακτηριστικό όνομά του- εντάσσεται στις ερευνητικές προσπάθειες της Anthropic, της εταιρίας που δημιούργησε τον πρώτο, με στόχο να διαπιστώσει τις δυνατότητές του, όσον αφορά στον έλεγχο του μηχανικού τετράποδου, με προγραμματισμένες λειτουργίες κι όχι μόνο, κάτι το οποίο πετυχαίνει σε μεγάλο βαθμό. Οι άνθρωποι της εταιρίας θεωρούν ότι με λίγο περισσότερο fine-tuning, ο Claude και τα άλλα LLM θα μπορούν σύντομα να ελέγχουν τις ολοένα αυξανόμενες ρομποτικές διατάξεις σε εργοστάσια, γραφεία και κατοικίες, διαδρώντας δυναμικά μαζί τους. Κι ο Unitree Go2 μεν, έχει σίγουρα φτιαχτεί έτσι ώστε να μη ‘δαγκώνει’, όμως, τι ρίσκα άραγε θα πάρουμε με τα μεγάλα και παντοδύναμα εργοστασιακά ανθρωποειδή;